Voedselbank voor dieren

MAAIKE VAN HOUTEN

Marion Broekman uit Breda zit haar hele leven al tussen de dieren. Haar ouders reden de dierenambulance, ze vingen zwerfdieren op, zelf deed ze vakantiewerk bij hondentrainer Martin Gaus.

Toen haar gezin in de schulden kwam te zitten en leefde van de voedselbank, was de 43-jarige Marion blij dat haar ouders haar sponsorden. Zo kon ze haar honden, katten en konijnen houden.

Die zou ze 'never nooit niet' wegdoen, liever at ze zelf drie dagen niks. Dieren gaan voor. Die betekenen ook veel voor kinderen, weet Marion, zij hebben al zoveel te verduren als er geen geld meer is, hun de dieren ontnemen zou een nieuwe traumatische ervaring zijn.

Dankzij haar ouders konden haar dieren blijven, maar niet iedereen is zo gelukkig. Daarom is Marion een voedselbank voor dieren begonnen, aan huis, of beter gezegd: in haar schuur.

Op de rekken liggen stapels zakken met voer voor alle mogelijke huisdieren, er staan plastic tonnen met brokken en vogelzaad, de koelkast zit vol met blikken - en wacht, er moet ook nog een doos met kluiven zijn. Marion duikt in de schappen en ja, daar achter die zakken staat de bus die ze zoekt.

Ze heeft alles gekregen, zegt ze trots, van dierenwinkels en ook van Albert Heijn. Want je moet wel durven vragen, bedelen bijna, zegt ze, anders kom je niet ver. Je moet ook discipline hebben en volhardend zijn voor dit vrijwilligerswerk.

Zes maanden doet ze het nu, en de vraag groeit met de week. Circa 25 gezinnen zijn klant, ze is, behalve op woensdag, door de week elke morgen en middag een uurtje open.

Een dierenwinkel schonk haar 150 papieren bigshoppers, er stonden er gistermiddag twee gevuld klaar, voor de poes en hond van een 57-jarige gescheiden vrouw, die een schuld heeft van 25.000 euro.

Het is de tweede keer dat deze klant een voorraadje komt halen. In het eerste pakket stopt Marion altijd wat extra's. Met die tassen waren de vrouw en haar dochter dolgelukkig, er zat een riem in, een paar botten en wat speeltjes, het was net sinterklaas.

Anders dan bij de voedselbank voor mensen hoeven de klanten van de dierenbank niet hun hele financiële hebben en houden op tafel te leggen, dat is privé. Maar Marion vraagt wel een bewijs dat de klant in de schuldverlening zit, en sinds wanneer.

Ze wil ook weten hoe lang de mensen dieren hebben, want ze gaat geen mensen helpen die geen hond hebben, maar er eentje kopen terwijl ze klant zijn bij de voedselbank en niks te makken hebben. Dat vindt ze gewoon stom.

Laatst had ze een klant die zó geholpen was met het gratis voer dat ze er nog een derde hond bij nam. Die laatste was voor haar broer, zei ze tegen Marion, maar die is best wantrouwig aangelegd. Ze spoorde de broer op en die bleek van niks te weten.

Ze heeft deze klant er zonder pardon uitgeknikkerd en op de zwarte lijst gezet.

Want de dierenwinkels en het groeiend aantal donateurs moeten erop kunnen vertrouwen dat hun bijdrage bij mensen terechtkomt die het echt nodig hebben.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden