Voeckler doet geweeklaag verstommen

Thomas Voeckler zit stevig in de gele trui. Het succes van de 25-jarige renner, met uitgesproken standpunten over doping, geeft veel Fransen een nieuw geloof in een door schandalen geplaagde sport.

QUIMPER - Achter de finish in Quimper zag hij zijn moeder Rachel terug. Ze was na de start van de Tour in Luik weer naar haar huis in Martinique gereisd. Wist zij veel dat haar zoon in de 91ste Tour de France zo'n prominente rol zou gaan spelen.

Thomas Voeckler behield gisteren voor de derde dag op rij de gele trui. Voor het Franse publiek is hij uitgegroeid tot een levend symbool van de nouvelle vague. Langs de route heeft zijn naam de laatste dagen op aanmoedingsborden die van Richard Virenque, icoon van een dubieus verleden, verdrongen. Voeckler is jong, ambitieus en een fel bestrijder van alles wat naar doping riekt. Hij staat voor een nieuw geloof in een sport die door veel schandalen werd geplaagd.

In geen land is doping zo'n obsessie als in Frankrijk. Aangewakkerd door justitie en de media hing er rondom het wielrennen de laatste jaren een cynisch klimaat. Toen de Franse renners er na 1998 niet veel meer van bakten in hun Tour - mannen op leeftijd als Jalabert, Virenque en Moreau uitgezonderd - lag een gemakzuchtige suggestie voor de hand: op 'zuiver water' bleek het niet mogelijk op te boksen tegen al die buitenlanders, die veel minder gecontroleerd werden.

Dat geweeklaag is nu verdwenen onder invloed van een nieuwe strijdlustige generatie. In het peloton rijden momenteel dertien Fransen die geboren zijn tussen 1978 en 1980. Voeckler is met Casar en Chavanel een van de stuwende krachten achter de mentaliteitsomslag. In 1999 werd Christophe Bassons nog uitgekotst door zijn collega's, omdat hij zich zo nadrukkelijk afzette tegen de bedriegers in zijn sport. Lance Armstrong kwam eens langs Bassons rijden om hem mee te delen dat hij beter zijn mond kon houden. Nu krijgt Voeckler alleen maar applaus als hij zijn mening geeft.

Voeckler: ,,Als ik mijn sport niet meer kan bedrijven zoals ik het wil, op een gezonde manier en in een onberispelijke solidariteit, dan stop ik. Je moet nooit concessies doen aan je eigen waarden en normen. Ik sta voor al degenen die de moraal hooghouden,ondanks alle affaires. Onze sport heeft behoefte aan nieuw bloed. En nu is er een nieuwe generatie opgestaan die aan elke koers begint om te winnen.”

Aan de vooravond van het Frans kampioenschap twee weken geleden nam Voeckler het woord op een vergadering van de vakbond van Franse profs. Hij stelde dat Cédric Vasseur, in opspraak geraakt door de Cofidis affaire, maar beter niet kon starten. ,,Cédric gaat naar Italië om een dokter te bezoeken, maar hij had mij ook wel om een adres mogen vragen. Er wonen hele goede artsen bij ons in Nantes”, sprak Voeckler. Zijn houding irriteert de oude garde. Christophe Moreau (ex-Festina) vindt dat het wel wat minder kan. ,,Hij hoeft er niet voor elke camera over te beginnen. Niemand twijfelt aan zijn heiligheid.”

Voeckler komt niet uit een wielernest waar de oude cultuur van vader op zoon wordt overgegeven. Hij werd in de Elzas geboren als zoon van een anesthesiste en een psychiater. Op zijn zevende verhuisde het gezin naar Martinique, op de Franse Antillen. Diverse keren stak de familie in een zeiljacht de Atlantische Oceaan over. Op zijn dertiende overkwam hem het grootste drama in zijn leven. Zijn vader kwam niet terug van een zeiltocht op de Caribische Zee en werd nooit meer teruggevonden.

Als zeventienjarige keerde hij alleen terug in Frankrijk, met het doel om te slagen als profrenner. Langzaam groeide hij naar een hoger niveau. Vorig jaar werd hij voorlaatste in de Giro en eindigde hij anoniem als 119de in de Tour. De afgelopen maand bleek hij in staat zich te onderscheiden.

Achter Pereiro en Mayo eindigde hij als derde in de zware Classique des Alpes, een teken dat hij kan klimmen. In de Route du Sud won hij vorige maand een Pyreneeënetappe. En op het glooiende parcours van het nationaal kampioenschap veroverde hij zes dagen voor de Tourstart de nationale trui.

Door zijn klimcapaciteiten rekenen sommige Fransen zich rijk. Voeckler staat sinds zijn aandeel in de geslaagde vlucht naar Chartres 9.35 minuut voor op Lance Armstrong. Zeker op de nationale feestdag, Quatorze Juillet (woensdag), moet het mogelijk zijn nog in de gele trui te rijden. Zou hij ook na de Pyreneeën nog in de trui zitten? Vincent Barteau lukte het in 1984 ook als 'kleine renner' in de Tour twaalf dagen de leiderstrui te behouden, ook dankzij een monstervlucht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden