Vluchtelingen Calais geven het niet op

Een vluchteling klimt over een hek bij de Eurotunnel.Beeld afp

REPORTAGE Vluchtelingen die zich verzamelen in de Franse kustplaats Calais zien Groot-Brittannië als een eldorado. De doden die vallen bij de Eurotunnel schrikken niemand af.

Akeberet Gedstke uit Eritrea is razend op de Franse politie. "Het zijn racisten die je pepperspray in de ogen spuiten", zegt ze. "Heel Frankrijk is trouwens racistisch", weet zij. Gedstke (23) wil naar Engeland, net als haar vrienden die in het donker staren naar de spoorlijn die naar de Eurotunnel voert. Gedstke heeft net zoals elke avond geprobeerd op een trein te klimmen. Maar het heeft nu geen zin, er is veel te veel politie, gebaart ze wijzend in de verte. "Too many police, too many problems."

De driehonderd man die altijd op de been zijn in Calais voor het vluchtelingenprobleem hebben versterking gekregen van honderdtwintig ME'ers. Dat heeft ook Gedstkes landgenoot Muse Mehari (26) overtuigd. Hij wrijft over zijn been. "Ik ben van de trein gesprongen toen de politie mij zag. We gaan naar huis, maar morgen doen we het zeker weer."

Tenten van plastic en hout
De volgende dag drinken ze koffie voor hun tenten van plastic en hout. Het lijkt even op vakantie, maar dit is de beruchte 'jungle', een krottenkamp waar volgens een ruwe schatting van hulporganisaties nu zeker 3000 vluchtelingen bivakkeren. De Eritreeërs hebben hun eigen hoek, net als de Soedanezen, de Syriërs en de Afghanen.

Bij de Eritreeërs, vaak leden van de Pinkstergemeente die verboden is in hun land, gaat het verhaal dat de vorige dag zeven mensen de overkant hebben gehaald. Ondanks de verscherpte bewaking. "Ik ben heel blij", lacht Mohamed Matyos (16) die een pan pasta kookt op een vuurtje. Zijn zus en broer zaten bij de gelukkigen, heeft hij gehoord. Dat Mohamed het zelf ook zal halen, daar twijfelt hij geen moment aan.

Twee jaar onderweg
Het nieuws geeft ook Birtukan Mola (27), die een gebreide trui draagt met de Union Jack er op, weer moed. Ze is nog maar twee dagen in Calais. "Ik was twee jaar onderweg, ben door de Sahara gereisd en de Middellandse Zee naar Italië overgestoken. Toen ik hier kwam moest ik huilen. Het is hier heel smerig en er is nauwelijks iets te eten, de dagopvang voor vrouwen en kinderen zit vol. Ik wist niet dat het zo erg was, Frankrijk doet niets voor ons."

Alleen als het na herhaalde pogingen echt niet lukt, wil Mola overwegen om in Frankrijk te blijven. "Of anders probeer ik het misschien in Nederland."

Groot-Brittannië heeft onmiskenbare voordelen voor immigranten, beaamt hulpverlener François Guennoc die brood uitdeelt vanuit een bestelwagen. "Je kunt daar makkelijker werken als illegaal, een identiteitsbewijs is niet verplicht. De taal vormt een minder grote drempel en vaak kennen ze er al mensen, ze hebben een netwerk."

Slechte naam
Daarbij heeft Frankrijk zijn best gedaan om een slechte naam te krijgen bij vluchtelingen. Guennoc, actief voor de organisatie Auberge des Migrants, is ervan overtuigd dat het in Calais niet zo uit de hand was gelopen als veel eerder was gezorgd voor een fatsoenlijk opvangcentrum. "Vooral geen aanzuigende werking, dat was altijd het idee. Zo zijn ook de asielprocedures hier erg lang. Het kan bijna zes maanden duren voor je een eerste afspraak hebt waarbij vingerafdrukken worden genomen die moeten vaststellen of je niet eerst ergens anders asiel hebt aangevraagd."

Ook de mensenhandel houdt de trek richting de veerboten in Calais, en de laatste tijd dus ook de Eurotunnel, op peil. Er wordt goed verdiend met de overtochten. Guennoc: "Een smokkelaar vraagt bijvoorbeeld 500 tot 800 euro voor het openen van de deur van de juiste vrachtwagen. Het voortbestaan van dit kamp is alleen in hun belang."

Fatale vergissingen

De Soedanees die woensdagnacht omkwam op het terrein van de Eurotunnel maakte een fatale vergissing. Hij was over een hoog hek geklommen. Vervolgens verstopte hij zich onder een vrachtwagen die klaar stond op een wagon. Deze ging echter niet naar Groot-Brittannië, maar kwam daar juist vandaan. Toen de truck van de wagon reed, wilde de man waarschijnlijk onder de wagen vandaan komen en is daarbij overreden. De chauffeur is niet gevonden. Mogelijk heeft hij niets gemerkt, chauffeurs die Calais aandoen houden rekening met verstekelingen als zij vertrekken uit de Kanaalstad, niet als zij er aankomen. Tot nu toe vielen er in Calais dit jaar elf doden. Negen mensen kwamen na 1 juni om.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden