Vloekende pleitbezorger voor de creatieve woede

De auteur

Rikko Voorberg is theoloog, columnist en theatermaker. Hij groeide op in wat wel de laatste zuil van Nederland genoemd wordt: de vrijgemaakt-gereformeerde kerk. Het activistische geloof van vroeger is hij niet kwijt, ook al richt hij dat nu op maatschappelijke misstanden. Zo was hij betrokken bij de Vluchtkerk en kwam hij in actie voor een menselijker bejegening van pedoseksuelen.

De thematiek

Rikko Voorberg leerde vroeger dat je je woede in toom moest houden. Laat staan dat je mocht vloeken: dat was helemaal uit den boze.

Maar langzaamaan ontdekte hij dat woede eigenlijk heel menselijk was, iets dat zowel goed als slecht kan uitpakken. Hij ontdekte dat je pas goed in actie kunt komen als je eerst een gezonde portie woede hebt. En hij kwam erachter dat de Bijbel vol staat met woede: God kon witheet worden om maatschappelijke misstanden en Jezus werkte de schijnheilige tempelhandelaars eruit met de zweep. Woede en agressie moet je dus niet uitbannen: je moet ze leren voor de goede zaak in te zetten.

Bespiegelingen over woede worden afgewisseld met autobiografische verhalen. Voorberg vertelt hoe hij zich kwaad kan maken om maatschappelijke misstanden, en hoe deze woede hem helpt om dingen te doen die zinvol zijn. Zo zette hij zich in voor uitgeprocedeerde asielzoekers in de Vluchtkerk, vertrok hij samen met een paar vrienden naar Lesbos om daar de bootvluchtelingen te gaan helpen, en startte hij een facebookpagina om de opgejaagde pedoseksueel Benno L. in zijn straat welkom te heten.

Belangrijke stelling

Eigenlijk hoort 'godverdomme' in ieder gebedenboek te staan, vindt Voorberg. Want in plaats van zachtmoedig alle kwaad goed te praten, moeten wij weer leren oordelen: dit hier is wérkelijk schandelijk, God verdoeme dit! Zo vloeken is niet 'de naam van God ijdel gebruiken', maar het is juist een gelovige weigering om je bij de status quo neer te leggen. In het verlengde hiervan pleit Voorberg ervoor om ook gelijk maar weer het idee van een Laatste Oordeel in te voeren: we moeten weer gaan geloven dat wij mensen niet weg kunnen komen met onze leugens en halfzacht egoïsme.

Mooiste zin

"Verdriet aanvaardt, vreugde omarmt, angst vlucht, maar woede verzet zich. Ik wil geen zenachtige distantie, ik wil niet zweven. Lijfelijkheid, adrenaline, snot en zweet zijn belangrijk, niet om de romantiek ervan maar omdat ze de wereld ten goede kunnen veranderen. Emotionele onverstoorbaarheid is armoede."

Reden om dit boek niet te lezen

Rikko Voorberg is theoloog maar ook theatermaker. En die combinatie pakt af en toe erg vervelend uit. Dit boekje lijkt dan niet te gaan over de ellende in de wereld, maar over de geëngageerde gelovige Rikko die vol heilige woede in actie komt tegen de ellende in de wereld. Dat levert ongemakkelijke verhalen op van een feel good activisme, waarbij de symboliek van de - toegegeven, vaak sympathieke - daad belangrijker wordt dan het uiteindelijke resultaat.

Reden om dit boek wel te lezen

Of ben ik nu te cynisch? Want je kunt ervan denken wat je wilt, maar de acties van Voorberg leiden wel ergens toe. En met zijn pleidooi voor gezonde woede beweert Voorberg ook niet dat hij precies weet hoe de wereld beter moet worden. Integendeel, ook zonder een oplossing moet je soms, zo vindt hij, je woede over een probleem durven uiten. Daarmee stelt dit boekje een belangrijke vraag: laten we 'creatieve woede' toe, of zijn we bang voor het ongemak dat daarmee blootgelegd wordt? Al met al is dit een vlot geschreven boek voor wereldverbeteraars, en voor wie dat zou willen zijn maar het niet durft.

De dominee leert vloeken: Over woede, onmacht en daadkracht.

Rikko Voorberg

Arbeiderspers, 208 blz., euro 18,99

***

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden