Vliegen is niet meer als vroeger

(Trouw)

Trouw kijkt terug op 2009. Vandaag: Jihad Alariachi, één van ’De Meiden van Halal’. Zij zat in het vliegtuig van Turkish Airlines dat in februari neerstortte bij Schiphol.

Het duurde even voordat Jihad Alariachi (26) doorhad dat ze zich in een neergestort vliegtuig bevond. De Marokkaanse zat met haar zusje Hajar in de Boeing van Turkish Airlines die op 25 februari bij Schiphol crashte. De twee ’Meiden van Halal’ vlogen terug uit Libanon waar ze waren voor een tv-programma.

„We waren erg moe. Het was een late overstap in Istanbul en we vielen eigenlijk meteen in slaap na het opstijgen van de vlucht naar Amsterdam. ”

Alariachi werd wakker toen de piloot de landing aankondigde. „Ik keek naar buiten. Eerst zag ik alleen wolken. De lucht was grauw. Op een gegeven moment voelde ik een kriebel in mijn buik. Een teken dat we te snel daalden. Het leek wel een roetsj in de achtbaan. Ik zag buiten landschap opdoemen, maar had op dat moment nog niet door dat de grond wel heel snel op ons afkwam. En ineens was er een harde knal. Boem!”

Alariachi wist nog steeds niet wat er was gebeurd. Ze vermoedde een te harde landing, omdat het vliegtuig na de klap weer een beetje omhoog kwam. Toen het toestel weer neerkwam, werd alles door elkaar geschud.

„Het werd doodstil. Ik staarde voor me uit en had nog steeds niet in de gaten wat er aan de hand was. In mijn ooghoek zag ik een arm van mijn zusje. Zij vroeg of ik kon helpen. Ze zat vast met haar gordel en kon de nooddeur niet openkrijgen. In haar stem klonk paniek. Ik kreeg de deur gemakkelijk open en ging weer zitten. Het was heel surrealistisch, want Hajar schreeuwde terwijl alles om ons heen gewoon intact was. Pas toen ik opstond en naar buiten ging via de rechtervleugel, waar we zaten, zag ik wat er was gebeurd. Maar toch realiseerde ik me het nog niet.”

Haar eerste gedachte was: wegwezen, want straks vat de kerosine vlam, vertelt Alariachi. „Maar ik had stekende pijn in mijn buik, dus ik ging niet zo snel. Pas toen we na een tijdje lopen achterom keken, kwam het besef. Het vliegtuig was in drie stukken gescheurd alsof het speelgoed was.”

In het ziekenhuis bleek dat zij een interne buikwond had en haar zusje een gescheurde spier in haar arm.

„Een tijdje na het ongeluk heeft algehele paranoia mij lang beheerst. Ik dacht dat ik alleen fysieke problemen had, omdat ik vooral slecht sliep door mijn rugpijn. Maar ook psychisch had het invloed op me. Ik wantrouwde elk geluidje. Als ik in de auto zat, was ik bang dat ik iemand zou aanrijden. Op straat schrok ik van harde knallen, veel meer dan vroeger.”

Maar ook vliegen, wat zij voor de crash zo vaak deed, was voor Alariachi niet meer als voorheen. „Tijdens mijn eerste vlucht na de crash zat ik zo verkrampt van angst in mijn stoel dat ik de volgende dag spierpijn had en de rest van de vakantie bezig was met de terugvlucht. Daarna besloot ik om in therapie te gaan tegen vliegangst. Dat hielp.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden