Vlak portret van geniale non

(Trouw) Beeld
(Trouw)

Aus dem Leben der Hildegard von Bingen. Met Barbara Sukowa. In 9 filmtheaters.

De Duitse regisseuse Margarethe von Trotta (1942) debuteerde solo met ’Das zweite Erwachen der Christa Klages’ over een vrouw die een bank berooft om een crèche open te houden. In de jaren zeventig en tachtig maakte ze politieke films als ’Die bleierne Zeit’ , geïnspireerd op het leven van de RAF-terroriste Gudrun Ennslin, en ’Rosa Luxemburg’ waarin Barbara Sukowa gestalte geeft aan de in 1919 vermoorde communistische Rosa Luxemburg. Gezien die voorkeur voor activisten en terroristen lijkt het een grote stap naar de biopic ’Vision’ over het leven van Hildegard von Bingen, de benedictijnse non die als achtjarige door haar familie naar het klooster in Disbodenberg wordt gebracht, en zo’n veertig jaar later, gehoorzamend aan haar visioenen, een vrouwenklooster sticht bij Bingen aan de Rijn in Duitsland. Hildegard von Bingen wordt beschouwd als een genie: ze componeerde tachtig liederen en schreef medische handboeken. Vermoedelijk hebben we aan haar de eerste wetenschappelijke beschrijving van het vrouwelijk orgasme te danken. Toch een vrijheidsstrijdster en bohémienne avant-la-lettre, dus.

Die euforie vind je echter niet terug in ’Vision’ een wat cerebrale film die steunt op de fraai uitgelichte beelden van kloostergangen, kapellen en bleke vrouwengezichten in habijt en op het spel van Barbara Sukowa die de in haar geloof zowel aardse als verlichte Hildegard met overgave speelt, wat theatraal ook, maar die stijl past het twaalfde-eeuwse klooster wel.

Alleen waar Von Trotta vroeger uitblonk in subtiele schetsen van de soms al te erg klittende banden tussen vrouwen, lijkt ze met de dynamiek tussen de liefde voor God en de liefde tussen nonnen niet goed uit de voeten te kunnen. Echt van vlees en bloed wordt het niet. Als er tussen moeder-overste Hildegard en haar onstuimige novice Richardis een drama ontspint omdat de laatste van haar familie het klooster van Hildegard weer moet verlaten, heb je die hartstochtelijke moeder-dochter-band eigenlijk niet zien aankomen en hun verdriet raakt je ook niet echt. Daarvoor blijft het lang uitgesponnen ’Vision’ te veel aan de buitenkant en heeft Von Trotta ook te weinig durven ingrijpen in de biografische feiten. Tot leven komt deze film niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden