Vitesse en Feyenoord maken er 'onbewust' een saaie topper van

ARNHEM - Herbert Neumann koos gistermiddag na Vitesse-Feyenoord (1-1) voorzichtig zijn woorden. Maar net als collega-coach Leo Beenhakker, was de Duitser wel zo eerlijk toe te geven dat de papieren topper in Arnhem op een aanfluiting was uitgedraaid. “Ik vrees dat het niet leuk was voor de mensen”, aldus de Keulenaar, die hiermee de spijker op zijn kop sloeg.

Veel was vooraf verwacht van de wedstrijd tussen de nummers één en twee van de eredivisie. Vitesse had in het Gelredome alles nog gewonnen en Feyenoord had dit seizoen vooral buiten Rotterdam de beste wedstrijden gespeeld. Maar helaas, het uitverkochte stadion keek naar een armoedige wedstrijd. Een zeker gebrek aan durf, vergaande voorzichtigheid en ontstellend weinig gevaar voor de goals - dat was Vitesse-Feyenoord. “Het is nooit een wedstrijd geweest”, stelde Beenhakker achteraf vast. Daar was de trainer van de Rotterdamse koploper zelf ook danig teleurgesteld over. “Vooral aanvallend hebben we heel weinig laten zien. Daar moeten we maar eens goed over nadenken.”

Alleen aan de laatste vijf minuten kon het publiek zich warmen. Eerst was er de openingstreffer van invaller Matthew Amoah. De vervanger van Scott Booth vond van dichtbij met een kopbal het net, toen Ulrich Van Gobbel slecht verdedigde. Aan het Vitesse-doelpunt ging een hoekschop vooraf, nadat de licht aangevallen doelman Jurek Dudek in de lucht te weinig gewicht in de schaal had gelegd. Voor de zoveelste keer dit seizoen, sloeg Feyenoord vervolgens in de blessuretijd toe. Jean-Paul van Gastel legde een enorme kracht in zijn laatste vrije trap. Gelet op de explosiviteit van Van Gastels schoten, is het langzamerhand de vraag of het voor de tegenstander nog wel zin heeft een muurtje op te trekken. Passeert de bal de muur, dan heeft de onder vuur genomen doelman niet voldoende tijd meer om zijn gebrekkig uitzicht via een reflex te herstellen. Ook Sander Westerveld was kansloos bij het geweld van Van Gastel.

De twee doelpunten zorgden aan het eind dus voor opwinding, maar al bij al bleef toch sprake van een kater. Waar zo veel talent op een veld bij elkaar werd gebracht, drong de vraag zich op waarom de wedstrijd zo hopeloos mislukte. De twee trainers wezen de schuld in ieder geval van de hand. Hooguit gaf Beenhakker toe dat hij weinig zin had om - gelijk Ajax enkele weken geleden - in het Gelredome van meet af aan onder de voet te worden gelopen. “Het eerste kwartier wilden we de wedstrijd controleren. Maar de verwachte storm kwam niet en daarna waren Vitesse en Feyenoord niet meer in staat de wedstrijd van het slot te halen.” Beenhakker benadrukte dat het beslist niet de bedoeling van hem of van zijn spelers was een draak van een wedstrijd te produceren. En ook Neumann bestreed dat de totale mislukking een kwestie van tactische opzet was. “Dat kan toch niemand volhouden, wanneer je weet dat wij in de tweede helft met Machlas, Amoah, Zongo, Reuser en Laros vijf aanvallend ingestelde spelers hadden, achterin één op één speelden en ook onze backs Van Hintum en Van der Schaaf nog op kwamen?” Beenhakker viel zijn collega bij door te stellen dat tijdens dit soort wedstrijden min of meer sprake is van een bijna onomkeerbaar proces. “En dat gebeurt echt onbewust. Het zou wel erg knap zijn wanneer wij dit als coaches konden regisseren. Wel heb je als coach natuurlijk te maken met evenwicht. Iedere coach zoekt altijd naar de balans tussen resultaat en aansprekend voetbal. Neumann en ik hadden heus de intentie om er een goede wedstrijd van te maken. Maar ja, de ene keer lukt dat beter dan de andere keer.”

Die woorden namen niet weg dat Feyenoord in hoofdzaak naar Arnhem was gekomen om niet te verliezen. Winnen was mooi meegenomen, maar bovenal moest het gat ter grootte van negen (verlies)punten op de naaste belager intact blijven. Dat lukte uiteindelijk. Ook en vooral omdat over en weer de aanvallers het niet konden winnen van de verdedigers. Op alle posities was er vrijwel nooit een aanvaller die iets extra's liet zien. Machlas kreeg geen kans van Konterman, Van Wonderen speelde Booth weg, Tininho hield Zongo in bedwang, Laros kwam er bij Van Gobbel niet langs. Aan de andere kant was het van het zelfde laken een pak: Cruz aan de ketting bij Goossen en Zeman, Tomasson kansloos tegen Jochemsen, Bosvelt en Kalou machteloos tegen Van Hintum en Van Vossen hooguit een beetje dreigend tegen Van der Schaaf. Verder bleef op het middenveld de strijd tussen Paauwe/Reuser en Van Gastel/Kreek ook al onbeslist. Zodat het tenslotte logisch was dat de twee hoogtepunten uit dode spelsituaties werden geboren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden