Vips ontmoeten

’Geneseo High School Senior guidance counselor Linda Van Der Leest, center, introduces Rotary foreign exchange student Nina Schouten, right, of Germany, to U.S. Speaker of the House of Representatives Dennis Hastert. Schouten is a senior at Geneseo High School.’ Dat stond er onder de foto bij het krantenknipseltje dat ik vandaag toegestuurd kreeg. Mevrouw Van der Leest ken ik niet. Van die Hastert had ik eerlijk gezegd ook nog nooit gehoord, maar Nina Schouten is mijn dochter, die een jaar in Amerika op de middelbare school zit. Het trotse vaderhart zwol tot slagschiphoogte, want er volgde nog meer over het historische gebeuren en even verder zelfs nog een krantenkopje ’Schouten 'very excited' to meet Hastert.’ Zoals ik op mijn beurt weer ’very excited’ was dat dit allemaal een Amerikaanse krant haalde: mijn dochter, zelf gemaakt! Ze had de avond voor het bezoek nauwelijks geslapen, bekende ze verderop. Ja, dat krijg je als je de groten der aarde over de vloer krijgt. Bij nader inzien herkende ik nu ook Dennis Hastert als die grote dikke man die te midden van onduidelijke politieke woelingen in Amerika altijd als een soort Frans Weisglas iets roept of met een hamer slaat om tot rust te manen, geen geringe functie inderdaad. Het ontmoeten van bekende persoonlijkheden veroorzaakt altijd een hoop zenuwen bij de mens. Ik zou in het dagelijks leven allicht geringschattend over hen spreken, alsof het mijn buren zijn, maar hoe zou ik me gedragen als ik opeens aan de paus werd voorgesteld of aan, ik noem maar wat, president Karzai van Afghanistan. Grootheden zelf hebben die zenuwen natuurlijk niet maar in plaats daarvan dragen ze een soort belangstellend masker dat niet mag verraden hoezeer ze er tabak van hebben, altijd maar weer dat meisje met die bos bloemen, altijd weer die trossen handen. Hastert is zijn keuterkeuveltje met Nina Schouten natuurlijk allang weer vergeten maar wij, leden van de clan, denken er nog dagelijks aan terug. Het makkelijkst is denk ik als we bekende persoonlijkheden zomaar, toevallig tegen het lijf lopen. Zo liep ik eens in een winkelcentrum vlakbij de grens met Duitsland toen ik stuitte op een onmiskenbaar bekende Duitser die daar in het wild aan het winkelen was. Ik had zo weinig op hem gerekend dat het tot de avonduren duurde voor ik hem had thuisgebracht, het was de voormalige Duitse bondskanselier Gerhard Schröder. En ook stuitte ik in een achterafstraatje in Brussel een keer op een stel dat me eveneens bekend voorkwam. Ze gedroegen zich enigszins schichtig alsof ze een slecht geweten hadden en wisten dat ze niet gewoon behoorden te zijn, want het waren koning Boudewijn en koningin Fabiola. Zulke onverwachte epifanieën leveren altijd een soort frictie op. Moet je beleefd groeten met een glimlach van ’ik begrijp u, ik snap alles van u’, wat je bij een gemiddelde wandelaar nooit zou doen, of hun anonimiteit respecteren en ze negeren wat toch een beetje tegennatuurlijk voelt? En dan gauw naar huis hollen: weet je wie ik zonet in de Hilvertshof zag lopen? Geen idee. Mario Frick, de ex-premier van Liechtenstein. Dat lieg je.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden