’Vika kreeg jeuk en kon moeilijk ademen’

(Trouw) Beeld
(Trouw)

Mevrouw Admova woont in de industriestad Volgograd, Zuid-Rusland. Ze vertelt over haar 1-jarige kleindochter Vika die meedeed aan een medisch experiment zonder dat haar moeder dat wist en daar toestemming voor had gegeven.

„Vika moest haar gebruikelijke kinderinentingen krijgen, dus haar moeder, mijn dochter, nam haar mee naar ons vaste ziekenhuis om ingeënt te worden tegen mazelen, de bof en rode hond (BMR). Om redenen die mijn dochter niet begreep, verklaarde de ziekenhuisarts echter dat deze vaccinatie nu alleen nog maar werd gegeven als onderdeel van een officieel inentingsprogramma van de regering en dat ze met het kind naar een naburige stad moest.”

„Dus verliet mijn dochter het ziekenhuis en nam de bus naar de naburige stad. In het ziekenhuis haalde een arts een formulier tevoorschijn, dat mijn dochter moest tekenen. Ze las het niet echt, het was geschreven in een stijl die moeilijk te begrijpen was. Bovendien verwachtte mijn dochter niets abnormaals, ze dacht dat Vika gewoon een routinevaccinatie kreeg. Een paar dagen na de inenting werd Vika plotseling ziek. Ze kreeg overal jeuk, haar lymfeklieren waren gezwollen en ze kon moeilijk ademen. Daarna werden haar benen slap en ze had pijnlijke spasmen die haar beweging belemmerden. We besloten haar terug te brengen naar hetzelfde ziekenhuis.”

„De arts in het ziekenhuis onderzocht haar snel en zei dat we ons nergens zorgen over hoefden te maken. Hij zei dat het waarschijnlijk een allergische reactie op eten was en onderzocht haar niet verder, ondanks haar ernstige klachten. Terwijl ze in het ziekenhuis was, ontmoette mijn dochter een ouder, wiens kind een week voor Vika dezelfde vaccinatie had gehad. Dit kind had dezelfde problemen met haar benen gehad, en op dat moment werden we achterdochtig.”

„Een paar weken later belde het ziekenhuis mijn dochter en vroegen haar of ze met Vika kon komen voor een tweede inenting. Ik zei tegen mijn dochter dat ze moest wachten, omdat mijn instinct me vertelde dat deze vaccinatie wel eens niet veilig kon zijn. Maar mijn dochter wilde beslist geen heisa maken. Ze heeft een vaste baan en wil haar naam niet beschadigen.”

„Dus belde ik de volgende dag een kennis die seniorkinderarts is in een ziekenhuis in Volgograd. Hij zei dat hij nooit had gehoord van een inentingsprogramma van de regering voor de BMR-vaccinatie, dus zocht hij het uit. Het werd al snel duidelijk dat deze vaccinaties medische experimenten waren, die werden uitgevoerd door buitenlandse farmaceutische bedrijven op Russische burgers, zonder de officiële toestemming van de plaatselijke gezondheidsautoriteiten. Bovendien werd tijdens het justitiële onderzoek duidelijk dat de betrokken artsen betaald kregen voor ieder kind dat ze lieten meedoen bij de inentingen. Het was onderzoek van een groot Europees bedrijf en ik schreef diverse brieven aan vertegenwoordigende kantoren in Moskou, maar ontving nooit een antwoord. Het lukte me in contact te komen met enkele andere ouders die dezelfde inenting hadden gehad. Er werd een strafzaak aangespannen tegen het bedrijf, maar niemand werd gestraft, en ik geloof dat deze proeven en soortgelijke nog steeds plaatsvinden. Maar wat kunnen wij, als gewone mensen, doen tegen zo’n groot bedrijf?”

(Trouw) Beeld
(Trouw)
(Trouw) Beeld
(Trouw)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden