Vijf passies voor de wereldmuziek

SAUDADE Regie: Leendert Pot. Te zien in Amsterdam, Desmet; Rotterdam, Lantaren/Venster; en in het kader van Wereldmuziek In Beeld in Amsterdam (Soeterijn, 24/4), Nijmegen (Cinema Marienburg, 2/5), Alkmaar (Filmhuis Provadja, 15/5), Middelburg (Cinema Middelburg, 21/5, Leeuwarden (Filmhuis, 5/6) en Tilburg (Filmtheater Louis, 12/6)

'Saudade' is een portret van de wereldmuziekafdeling van het Rotterdams Conservatorium. In deze TV Dits-productie, die later ook door de NPS zal worden uitgezonden, brengt Pot de passie in beeld van vijf studenten van wereldmuziek. Hun drijfveren zijn heel verschillend. De een studeert Indiasche fluit en zang om contact te krijgen met haar eigen Hindoestaanse achtergrond. De ander zat in de informatica. Maar het lukte haar niet enig leven aan de computer te onttrekken. De oplossing zoekt ze in de salsa. Weer een ander studeert bandoneon, het instrument van de tango, nadat ze verliefd werd op Argentinië, de mensen en de manier van leven.

Wat al deze portretjes duidelijk maken, is dat er niet één wereldmuziek is, maar talloze wereldmuzieken. Ofwel, dat de term wereldmuziek eigenlijk slechts dient als overkoepelende naam voor allerlei etnische muziekstijlen. Contact tussen de ene en de andere stijl is er echter niet of nauwelijks. De student flamencogitaar houdt zich niet bezig met Indiasche muziek, net zo min als de student die zich met Latijns-Amerikaanse percussie bezighoudt is geïnteresseerd in Spaanse flamencomuziek. Het blijven eilandjes, waartussen maar geen bruggen worden aangelegd.

En toch is die brugfunctie de essentie van wereldmuziek. Fusie, samensmelten, gebruik maken van elementen uit andere muziekculturen. Daar gaat het om. Wat Pot in zijn film wel laat zien is de enorme liefde die de studenten voor hun muziek(instrument) hebben. Ze hebben er alles voor over. Vrienden, familie, zelfs relaties; de liefde mag dan wel vaak een aanleiding zijn geweest, nu de stap eenmaal gezet is, staat de muziek voorop.

Liefde voor het onderwerp kenmerkt ook de film. Pot filmde alles van heel dichtbij, met veel close-ups. Je ziet de haartjes op de handen, de dons op de lip - beelden vol erotiek. Beweging en actie, vaak het cliché van muziekregistraties, gebruikt Pot tot zijn voordeel. Hij sleurt de kijker er met de haren bij. En de liefde van de musici is uiteindelijk zo stimulerend, dat menigeen de bioscoop zal verlaten met het idee: “Dat wil ik ook.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden