Vietnamese latte

Ik vraag of hij denkt dat we in het echt vrienden kunnen zijn

Reacties naar info@marjolijnvanheemstra.nl

Behalve de naam is er weinig Vietnamees aan de coffeeshop Trung Nguyen waar ik met mijn enige Vietnamese facebookvriend aan de koffie zit. Aan de muur hangen foto's van Italiaanse filmsterren, achter de bar staan meisjes met 'I love coffee' T-shirts. Sinds we hier zitten staat hetzelfde nummer op repeat: I love coffee, oh I love coffee, oh so much. Tan neuriet mee, dit is zijn lievelingscafé. Tan en ik verschillen van smaak, zoveel is na vier Vietnamese latte's wel duidelijk.

Hij ziet er jonger uit dan op de foto's op zijn profiel. En kleiner. Ik zie er ouder uit, zegt hij. Hij heeft mijn foto's gisteren weer eens bekeken: in de jungle van Suriname, dansend op een feest, als vierjarige op een oude autostoel. Mooie foto's, vindt Tan.

Op zijn profiel staan vooral foto's van meisjes die lief lachend voor hem poseren, en foto's waarop hij zingt. Tan houdt veel van karaoke, dat staat ook op zijn profiel. Hij vond het niet raar dat ik hem een facebookbericht stuurde met de vraag om af te spreken. 'Daar zijn we toch vrienden voor', berichtte hij terug. Dat vond ik lief, maar ook een beetje onwennig omdat hij 'vrienden' schreef in plaats van 'facebookvrienden'.

Tan is achtentwintig en reisleider en hij stuurde mij een vriendschapsverzoek toen hij op het profiel van een gezamenlijke facebookvriend een foto van mij zag. Hij heeft me net verteld waarom: hij vond dat ik leuk lachte. "Als Kate Winslet", zei hij, maar dan ouder. Ik zei dat Kate Winslet zes jaar ouder is dan ik. "Niet in 'Titanic', zei hij.

Ik wist niet waarom Tan mij toevoegde, maar in de facebookwereld hanteer ik (net als in de offline wereld) het adagium 'vrienden van vrienden zijn vrienden', dus accepteerde ik Tans verzoek. En nu zitten we hier, in Ho Chi Minh, in het echt. Na een uur zoeken naar gemeenschappelijkheden (we zagen allebei 'Titanic' en houden allebei van Michael Jackson) zijn we een beetje uitgepraat. Ik heb het gevoel dat Tan iets anders verwacht had van deze ontmoeting met Kate Winslet, maar dan ouder. Ik zag het aan zijn gezicht toen ik zijn uitnodiging voor de karaokebar vanavond afsloeg. Ik moet morgenochtend alweer belachelijk vroeg op pad voor het stuk dat ik hier schrijf. Ik vraag wat hij zich had voorgesteld van onze afspraak.

Tan glimlacht, hij heeft grote, witte tanden. "Weet je Maria", zegt hij, "ik heb nog nooit koffie gedronken met een Europees meisje en dat doen we nu omdat we facebookvrienden zijn. Dat vind ik hoopvol."

Ik knik, ook al heet ik geen Maria, maar ik ben allang blij dat Tan mij een meisje noemt en geen mevrouw. Ik vraag of hij denkt dat we in het echt vrienden zouden kunnen zijn. Hij schudt zijn hoofd. "Mijn vriendin is erg jaloers. We kunnen beter facebookvrienden blijven." Tan wil per se de koffie betalen. Als we afscheid nemen lacht hij nog een keer zijn prachtige tanden bloot. "De groeten aan Leonardo", zegt hij. Ik doe alsof ik dat grappig vind en dan omhelst Tan mij. Een gekke, slappe omhelzing. Maar het is de eerste omhelzing van een onbekende facebookvriend, dus misschien moet ik niet te kritisch zijn.

's Avonds bekijk ik Tans profiel nog eens. Hij heeft er drie Europese vrienden bij. Drie jonge vrouwen die met een beetje goede wil door kunnen voor de zus van Kate Winslet.

Marjolijn van Heemstra is theatermaakster en schrijfster.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden