Vier zieke zwemmers in vier jaar

Coach | Inge Dekker was de vierde sporter bij de Amsterdamse zwemploeg met slecht nieuws over haar gezondheid. Hoe gaat trainer Martin Truijens daarmee om?

Martin Truijens weet precies waar hij zat toen hij het telefoontje kreeg. Onder de lijst met zwemrecords in het Sloterparkbad in Amsterdam. Januari dit jaar. Inge Dekker aan de lijn. De zwemster is ziek, vertelt ze haar coach. Baarmoederhalskanker, toevallig ontdekt bij een standaard-bevolkingsonderzoek.

"Ik kan nog precies reconstrueren hoe het toen ging", vertelt Truijens op de EK langebaan in Londen, waar Dekker ontbreekt omdat ze nog niet fit genoeg is. "Ik viel letterlijk even stil. Ik dacht: Hoezo dit nou weer. Dat kwam zeker ook om wat er vier jaar daarvoor was gebeurd."

De flashback kon bijna niet preciezer. Aan het begin van het olympische jaar voor de Spelen van Londen had de 38-jarige zwemcoach hetzelfde meegemaakt met Joost Reijns. Zijn pupil was aan het trainen voor de Spelen toen bij een dopingcontrole afwijkende waarden waren gevonden die konden duiden op een ernstige ziekte. Na onderzoek bleek de 29-jarige zwemmer teelbalkanker te hebben met uitzaaiingen naar de lymfeklieren.

Reijns onderging vier chemokuren en twee operaties. De Spelen waren in één klap totaal onbelangrijk geworden. Reijns had geluk: na tien maanden werd hij gezond verklaard en kon hij weer beginnen met trainen.

Vier jaar later dus, nu Inge Dekker. Dezelfde onzekerheid in de eerste dagen na het nieuws. Natuurlijk gaat Truijens thuis na werktijd op internet op zoek naar informatie over mogelijke scenario's. Werk en privé zijn even niet te scheiden. "Ik kan wel een beetje met Inge mee gaan zitten janken, maar daar heeft ze niets aan. Je kijkt toch snel weer vooruit: welke info hebben we, welke info moet er nog komen, wat zijn de mogelijkheden?"

Dekker is duidelijk over haar prioriteiten. Gezondheid staat op één. Een kinderwens op twee en weer terug op niveau komen op drie. "Als Inge op dat moment had gezegd: leuk dat zwemmen maar ik kap ermee, had ik het ook begrepen. Ik zou elke beslissing honderd procent steunen."

Geluk gehad

Al snel komt er goed nieuws: de 30-jarige zwemster heeft geluk gehad. De kanker is een vroeg stadium ontdekt en kan weggehaald worden tijdens een kijkoperatie. De baarmoederhals en drie lymfeklieren worden verwijderd. Rio is weer haalbaar. "Het gaat nu hartstikke goed met Inge. Ik denk dat ze straks in staat is om een topprestatie te leveren."

Na het heftige nieuws is Truijens voorlopig wel even klaar met zieke zwemmers. Want, geloof het of niet, Reijns en Dekker waren niet de enigen in zijn ploeg die ernstige zorgen hadden om hun gezondheid.

Ieder begin van het jaar lijkt het raak bij de nationale selectie in Amsterdam. In 2014 kreeg Joeri Verlinden te horen dat hij waarschijnlijk nooit meer topsport zou kunnen bedrijven. De zwemmer zou een ernstige hartritmestoornis hebben; een rondje hardlopen om de Sloterplas kon fataal zijn. Na verschillende onderzoeken bleek het loos alarm. Verlinden kon weer gaan trainen.

In januari van dit jaar kwam er, vlak voor het nieuws van Dekker, nog een gezondheidsprobleem bij voor zwemmer Mathys Goosen. Het jonge talent moest een rib laten verwijderen vanwege een bloedprop. "Dat kwam er ook nog bij", schudt Truijens zijn hoofd. "Wat dat betreft hebben we wel even genoeg meegemaakt de afgelopen vier jaar."

De vier gevallen hadden weinig te maken met sport. "Als het sportblessures waren kon ik mezelf tenminste nog aankijken van goh, misschien moet ik het programma herzien. Maar dit waren allemaal medische verhalen. Domme pech, stom toeval."

Relativerend

Truijens leerde ervan, al had hij het liever niet meegemaakt. "Het zijn niet de ervaringen die je graag hebt, maar als je ze dan toch hebt, moet je er maar iets uithalen."

De coach somt wat vraagstukken op waar hij mee te maken kreeg: hoe manage je dit soort nieuws in een groep, naar de buitenwereld en hoe breng je iemand weer tot rust?

Het werkte ook relativerend. Topsport was soms bijzaak. Dat gold in zijn geval ook tijdens de wereldkampioenschappen zwemmen in Kazan vorig jaar zomer, toen hij voor het eerst vader werd. Truijens bleef thuis voor de geboorte van zijn zoon.

In Londen, op de EK, staat alles weer in het teken van topprestaties. Als dat niet zo zou zijn, heb je volgens hem niets te zoeken in topsport. "Relativeren is goed, maar je kunt dingen ook kapotrelativeren. Als dit toernooi nu niet prioriteit is, dan zijn we verkeerd bezig. Blijf dan thuis."

Verschuren pakt zilver, estafettegoud en olympische limiet

In het bad waar hij vier jaar geleden net naast een olympische plak greep, vallen alle puzzelstukjes voor Sebastiaan Verschuren op de juiste plek. Nadat de 27-jarige zwemmer woensdag voor het eerst in zijn carrière de Europese titel pakte op de 200 vrij, kwam daar gisteren ook nog een zilveren plak op de 100 vrij bij op de EK langebaan in Londen. De Italiaan Luca Dotto werd Europees kampioen. Verschuren verzekerde zich met zijn tijd van 48,32 ook meteen van een startbewijs in Rio op dat nummer. Het ticket op de 200 vrij had hij al op zak. Kort na zijn zilveren race dook de Amsterdammer het water in voor de gemengde estafette op de 4x100 vrij. Met succes: het kwartet met Verschuren, Ben Schwietert, Maud van der Meer en Ranomi Kromowidjojo pakte goud. Italië won zilver en Frankrijk brons. Kromowidjojo imponeerde met een razendsnelle splittijd van 52,27.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden