Vier boekenmoeders

Marjolijn van Heemstra is theatermaker en schrijver. Ze onderzoekt wat het moderne leven over kersverse ouders uitstort. Reacties naar info@marjolijnvanheemstra.nl

MARJOLIJN VAN HEEMSTRA

In mijn netwerk van jonge moeders gaat een leeslijst rond.

'A Life's Work. On Becoming a Mother' van Rachel Cusk.

'De baby' van Marie Darrieussecq.

'Faces in the Crowd' van Valeria Luiselli.

'Dept. of Speculation' van Jenny Offill.

Een korte maar sterke lijst, vier boeken van ambitieuze vrouwen in de spagaat tussen baby- en buitenwereld. Stuk voor stuk bijzonder goed geschreven en vrij van sentiment, een verademing voor wie om de oren wordt geslagen met verkleinwoordjes en pasteltinten. De Vier lagen wekenlang op het kastje naast mijn bed, als handboek, als troost, omdat goede literatuur nu eenmaal meer recht doet aan de complexiteit van de dingen dan magazines waarin 'zes simpele strategieën om werk en kinderen te combineren' worden aangeprezen of 'tien tips voor balans' op populaire mammasites.

Er is werkelijk geen manier, schrijft Rachel Cusk, om de grootsheid van de verandering van vrouw of man in moeder of vader uit te drukken...

Ik denk dat er wel een manier is en dat deze vier schrijfsters hem gevonden hebben. Met een potlood onderstreepte ik urenlang zinnen en alinea's die mij aan het lachen of huilen maakten.

"Om nog een paar minuten langer aan deze bladzijde te schrijven heb ik hem op zijn buik gelegd; hij valt weer in een diepe slaap. Die houding wordt tegenwoordig door artsen afgeraden: het zou wiegendood bevorderen." (uit 'De baby')

Wat hebben jullie vandaag gedaan, vroeg je altijd als je thuiskwam uit je werk, en dan deed ik mijn best om uit niets een anekdote voor je te fabriceren (uit 'Dept. of Speculation').

Jenny Offills boek, het verhaal van een vrouw die na de geboorte van haar dochter zowel haar huwelijk als haar ambities ziet stranden, is onlangs in het Nederlands vertaald (en in deze krant besproken). Twee weken geleden trad ze op in Amsterdam. Een intieme bijeenkomst was het, in een tuinhuis driehonderd meter van mijn huis.

Jenny las voor, het was vreemd de woorden die ik in stille, slapeloze uren naast mijn luid snurkende zoon zo gepassioneerd had onderstreept nu plotseling hardop te horen.

In het interview dat volgde, zei ze mooie dingen als: "Good poetry is a shot in the arm of fiction" en "There is no balance, just work and kids and trying to make it all happen somehow."

Maar het mooiste was haar antwoord op de vraag in hoeverre zij de vrouw is die in het boek beschreven wordt. Dat is nou typisch een vraag die je niet aan een man zou stellen, zuchtte de schrijfster. En waarom vraagt iedereen alleen maar naar de overeenkomsten tussen mij en de vrouw? Om een goed verhaal te vertellen moet je je verplaatsen in al je personages.

Ja, zei ze, ik ben de vrouw. Maar ik ben ook de man, en het kind.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden