Via sport leren samenwerken en respect tonen

Om zijn broertje naar Eindhoven te begeleiden, voor trainingen en wedstrijden, stopte Ali Afellay zelf met voetballen. Vier jaar later had hij twee trainersdiploma’s op zak.

Momenteel traint hij de A1 en E1 van het Utrechtse Hercules, dat een samenwerkingsverband met PSV heeft. ,,Daardoor heeft deze club extra aantrekkingskracht gekregen. Er zijn veel allochtone jongens uit Overvecht lid geworden. Wij geven ze niet alleen voetbaltraining, maar spreken ze ook aan op hun gedrag.’’

Het aanbod van Cumulus, de werkgever van Ali Afellay, bestaat voornamelijk uit allerlei activiteiten, vooral op het gebied van sport. ,,Ze moeten meer bewegen. En via sport kun je ze iets leren over samenwerken, omgangsvormen, respect naar tegenstanders en scheidsrechters.’’

Ali Afellay vertelt enthousiast over een bijzonder project in achterstandswijk Overvecht, in de strijd tegen overgewicht bij kinderen. Hij gaf voetbaltraining op een veldje van de Richard Krajicek Foundation, waar iedereen langs mocht komen. ,,Er waren dagen dat er in drie uur 120 kinderen kwamen opdagen. ’’

Trots is hij op de groep van twaalf veelal allochtone meisjes die twee keer per week voetbalden. ,,Die meiden waren eigenlijk nog trouwer dan veel jongens, die bij regen thuisbleven. De stap om te sporten is voor allochtone meisjes groter. Het is een gevoelige kwestie. Maar onze aanpak is gelukt. Die meisjes hebben broers, hun ouders kennen Cumulus dus al en vertrouwen ons. Dat gaf de doorslag. Ik liep de boel wel eens op te porren. Dan zei ik: ‘Wie neemt z’n ouders mee om te komen kijken?’ Allochtone ouders zijn niet zo betrokken bij de sportclubjes. Uiteindelijk zijn er toch heel wat ouders langs geweest. Dat is toch ook een mooie eerste stap.’’

De voetbaluurtjes in Park De Gagel zorgden er ook voor dat deelnemers zich bij clubs aanmeldden. ,,Soms is geld het grootste probleem. Wij zien geen loonstrookjes, maar we kennen de gezinssituaties. Als papa werkloos is en het gezin heeft vijf kinderen, dan snap je dat er eigenlijk geen geld voor contributie is. Gelukkig is er tegenwoordig het Sportfonds.’’

Hij vertelt enthousiast over zijn werk. Toch stopt Ali Afellay over een paar maanden bij zijn werkgever Cumulus. Noem het een verschil van inzicht. ,,Ik wil niet afgeven op collega’s. Maar in het welzijnswerk gaan veranderingen zó traag. Je gaat met de jongeren van nu toch geen touwtjespringen of knikkeren? Ik vind dat we ver achterlopen bij wat de jongeren van ons verlangen.’’

Met alleen het aanbieden van sport ben je er namelijk nog niet, zo benadrukt hij. ,,Je kunt ze niet dag in, dag uit in de sportzaal opsluiten. Je moet ze ook bagage meegeven voor al die andere uren van de dag. Je moet ze hulp bieden als ze problemen op school hebben, of thuis. In mijn optiek moet je ze ook helpen op sociaal-maatschappelijk gebied; als ze bijvoorbeeld een stageplek zoeken. Als ik een vertrouwensband met zo’n jongen of meisje heb, wil ik veel meer voor ze betekenen dan alleen wat activiteiten te organiseren in het buurthuis.’’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden