Verzadigde Romme heeft ineens weer lekkere trek

Gianni Romme had al besloten alle verzoeken voor huldigingen en andere officiële plichtplegingen na zijn wereldtitel allround naar het eind van het schaatsseizoen te verplaatsen. Al die feestjes zijn slecht voor de concentratie. Bovendien kan hij straks breed lachend een paar vliegen in één klap vangen.

Tijdens de wereldbekerfinale in Heerenveen reed Romme zijn op twee na beste 5000 meter ooit. De score van 6.21,95 was veruit de meest flitsende op zeeniveau; een halve tel boven zijn oude wereldrecord van Calgary en slechts drie seconden boven de nieuwe toptijd, die hij de vorige maand op de Olympic Oval klokte. Er bestaat geen enkele twijfel over de bestemming van de wereldtitel op de twee langste afstanden, over twee weken in Nagano. Ofschoon Bob de Jong met een voor hem ongekend vlakke race met louter rondjes van dertig nieuwe dimensies aanboorde, sloeg Romme toch een gat van zes seconden met zijn ploeggenoot. In feite kent Gianni Romme slechts één tegenstander van formaat: zichzelf.

Wanneer het allemaal van een leien dakje gaat, is de kans op verslapping groot en moet een wedstrijd echt een heel speciaal karakter hebben, wil je op zoek gaan naar nog niet ontdekte grenzen van het menselijk kunnen. Rintje Ritsma dient in dat opzicht als lichtend voorbeeld. De Fries had al voor het wedstrijdseizoen aangegeven de WK afstanden te laten schieten als hij tenminste één internationale allroundtitel zou halen. Op het EK in Hamar voldeed hij aan die doelstelling. Wanneer je hem echter zou vragen een cijfer voor deze 'ijswinter' te geven, zal hij eerder in de orde van een zes min dan een zeveneneenhalf denken. Met minimale trainingsinzet wilde hij zover mogelijk komen. Gisteren en zaterdag sloot hij even keurig als plichtmatig een seizoen af waarin hij, naast het EK, maar één afstandszege boekte: de 500 meter op het NK allround.

Er zijn zoveel leukere dingen in het leven dan het eindeloze geklooi met schaatsen, iets dat hij tot het handelsmerk van deze schaatsjaargang maakte. Zoals skiën in Frankrijk, terwijl het 'circus' vrolijk verder toert in Azië, surfen op Hawaii en clinics geven in Heerenveen en Nijmegen. Hij heeft bij zijn sponsor zoveel krediet dat hij tussen twee Olympische Spelen door best een sabbatical year kan inlassen. ,,Bij Sanex gaat het om mijn imago. Dat heeft niets met mijn prestaties te maken.'

Romme heeft dát stadium nog niet bereikt. Maar ook hij kon het geestelijk niet opbrengen om enkele dagen na de wereldkampioenschappen in Milwaukee een wereldbekerwedstrijd in Baselga te rijden en was bang dat de motivatie hem het afgelopen weekeinde in Thialf evenzeer in de steek zou laten. ,,Ik had bepaald geen superbenen, ik was ook een beetje moe. Maar toen ik zag dat het uitverkocht was, beschouwde ik het toch als een erezaak om hier te winnen.'

Het seizoen is lang en slopend. Vroeger was alles geconcenteerd in de drie wintermaanden, nu moeten de schaatsers eind oktober al aan de bak en zijn er ver in maart nog wereldtitels te verdienen. Ook geestelijk is topsport, niet alleen schaatsen, een zwaar beroep geworden. Bart Veldkamp liet de WB-finale lopen ten faveure van een trainingskamp op Hawaii. Het alternatief was een paar keer de wereld 'rondvliegen' teneinde van Milwaukee, via Heerenveen, in Nagano te geraken.

Romme voelt er niets voor om na de WK afstanden nog eens naar Calgary te gaan om daar tijdens recordwedstrijden tot voor kort onneembaar geachte barrières te slechten. ,,Nee, niet weer dat gereis', verzucht hij. ,,Bovendien schaats ik mijn records het liefst in echte wedstrijden.'

Het was maar goed dat Romme en De Jong gisteren hongerig waren. De 1500 meter werd goeddeels van zijn charme beroofd omdat de ongekroonde koning op die afstand, Adne Sondrül, zich niet bovenmatig inspande. De Noor raakte een week geleden voor de derde keer dit seizoen door diefstal zijn schaatsen kwijt. Een paar dagen voor Nagano krijgt hij nieuwe, en dan moet het, in combinatie met een grotere concentratie, beter gaan. Ids Postma veroorloofde zich na een goede opening weer eens een zwakke slotronde met enkele misslagen, zodat een outsider met de dagprijs op de mijl aan de haal ging: Petter Andersen, een pupil van de in Noorse dienst werkende Ingrid Paul.

Postma baalde ,,een beetje' van de slechte afsluiting van de 1500 meter. Hij is de vormdip van de eerste seizoenhelft te boven en voelt zich in staat op de WK afstanden een titel te pakken. Op zijn favoriete afstand wel te verstaan, want de kans om in Japan op twee onderdelen te starten liet hij vrolijk lopen. Wanneer Sicco Janmaat hem op de vijf kilometer zou aftroeven en binnen de ISU-norm van 6.38 zou blijven, was diens kostje gekocht. De Abcoudenaar slaagde. Met hem knikte Postma tevreden. ,,Ik wou alleen de vijf kilometer rijden als ik uitzicht op het podium had. Dat heb ik niet.'

Zo te zien lijkt alleen de grootmeester van de motivatie, Peter Müller, er in te slagen zijn schaatsers in alle wedstrijden op scherp te zetten. De Jong, 'eeuwig' in de schaduw van Romme verkerend, wacht met een Jobsgeduld op zijn kans: ,,Op het moment dat Gianni er niet is, moet ik de prijs pakken. Doe ik dat, dan doe ik het goed. Voor mij is het natuurlijk wel jammer dat er zo iemand als hij rondrijdt. Maar als ik dan in Calgary met Eric Heiden zit te praten en hoor wat hij er vroeger allemaal voor heeft gedaan, dan ben ik nu al weer zeer gemotiveerd om in de zomer met de training voor het nieuwe seizoen te beginnen.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden