Vervelende en overbodige ’Siegfried’ van Van Hove

Opera

De Vlaamse Opera olv Ivan Törzs met ’Siegfried’ van Richard Wagner in een regie van Ivo van Hove op 4/11 in Opera van Gent. Nog negen voorstellingen daar t/m 1/12. www.ringvlaamseopera.be

’De Vlaamse Opera dankt de Kringwinkel, Merksem en de firma Steen en Been Naturalia, Antwerpen’. Het zinnetje staat klein afgedrukt in het hyper-hippe vormgegeven programmamateriaal bij de nieuwe enscenering van Wagners ’Siegfried’. Dank is op zijn plaats, want het lijkt wel of de volledige inboedels van de Kringwinkel en Steen en Been op het podium van de Gentse opera terecht zijn gekomen: wat een ongelofelijke puinzooi! In het chaotische doolhof van gebruikte computers flikkert in de eerste akte soms nog een scherm op met de tekst ’Game over’ en je hoopt dat iemand dat nog eens tegen regisseur Ivo van Hove roept.

In de krampachtige pogingen om Wagners ’Der Ring des Nibelungen’ bij de Vlaamse Opera zo eigentijds mogelijk te maken, ’bevuilde’ Van Hove dit tijdloze meesterwerk met een baaierd aan actuele topics. De radio-actieve gifmoord op spion Litvinenko, het instorten van de Twin Towers, de eenzame studentenmoordenaars op Columbine High en Virginia Tech, de Belgische rassenmoordenaar Hans Van Temsche, in het lichaam implanteerbare RFID-chips – you name it! Het komt allemaal langs, het is allemaal extreem negatief en het is, net als de rotzooi op het toneel, zó veel dat het tegenovergestelde bereikt wordt dan bedoeld: je ervaart de productie als oervervelend en volslagen overbodig.

Siegfried is hier niet de natuurliefhebbende, naïeve held-in-wording die Wagner bedoelde, maar een in zichzelf gekeerde gewelddadige computer-nerd, die nooit buiten komt en in de virtuele werkelijkheid van games vertoeft. Tijdloze symbolen als ring, zwaard en speer zijn hier afwezig of vervangen door uiterst moderne high-tech-speeltjes. In onze huidige wereld van spam, computervirussen en bestandsinbraken is de vervanging van de almachtige ring door een superchip sowieso een rare keus: een beetje autistische nerd weet het programma van zo’n chip vast sneller te kraken dan de vijf uur die het duurt om ’Siegfried’ uit te voeren.

En hoezo eigentijds? Het is evenzeer van deze tijd dat miljoenen over de hele wereld – kinderen én volwassenen – zich verliezen in Harry Potter en zijn met de ’Ring des Nibelungen’ verwante symbolen; die gewoon lezen en zich niet achter de computer verliezen.

Dirigent Ivan Törzs wist, net als in de twee eerdere delen van de ’Ring’, hoegenaamd geen indruk achter te laten. Bij de zangers waren James Johnson (Wotan/Wanderer), Werner van Mechelen (Alberich) en Peter Bronder (Mime) indrukwekkend. Lance Ryan was in de titelrol veel te éénkleurig en Jayne Casselman (Brünnhilde) had de energie en de hoogte, maar ook het wapperende vibrato.

Een lange en droeve avond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden