Vertrouwen

'Gelijkberechtiging in een democratische rechtsorde. Ethiek, religie en internationale samenwerking'. Bij een dergelijke titel sta je natuurlijk niet direct te trappelen om naar de bijbehorende lezing te gaan, ook al wordt die door een gewichtig heerschap als ex-minister Joris Voorhoeve gegeven.

De laatste restjes nazomer lonkten buiten met al hun verleidingen - net als elk gezond mens (inclusief de heer Voorhoeve zelf, zo stel ik me voor) had ik liever een terras onveilig gemaakt. Toch, onder de dwingende blik van mijn moeder ontsnap je niet gemakkelijk aan dit soort verheffende gelegenheden. En als je, zoals Voorhoeve deed, je VVD-lidmaatschap opzegt wegens principiële bezwaren tegen de samenwerking met de PVV, wie ben ik dan om niet wat van mijn kostbare zontijd in te leveren?

Het bleek ook helemaal geen bezoeking. Voorhoeve en de andere sprekers zeiden verstandige dingen over religie en samenleving, er hing een sfeer van algemeen begrip en er was koffie met een koekje. Na de pauze stond een lange man met een kenmerkend boordje op: hij stelde zichzelf voor als priester. Zijn ervaring met religie in de openbare ruimte was uitermate positief. Door zijn herkenbaarheid als katholiek vertegenwoordiger had hij eigenlijk alleen maar mooie momenten gekend. Mensen kwamen in de trein, op straat, overal naar hem toe. Ze lachten naar hem, sommigen stelden spontaan geloofsvragen, anderen vroegen zelfs of hij voor hen wilde bidden. De meeste van hen waren waarschijnlijk niet kerkelijk. Dus, zo suggereerde de priester, een sfeer van vertrouwen kan, ook vanuit religie, binding geven.

Mijn moeder en ik keken elkaar met opgetrokken wenkbrauwen aan en mompelden: 'ja, maar wat als die priester een hoofddoek op had gehad?' Of, omdat hij tenslotte een man is, een gebedskapje en een baard zoals een imam? Op de een of andere manier hadden we het vermoeden dat hij dan iets minder vriendelijk bejegend was.

Begrijpt u me niet verkeerd, ik vind het echt fijn voor de katholieken als hun vertegenwoordigers niet worden geassocieerd met de kruistochten, kolonisatie en seksueel misbruik. Tenslotte zijn we allemaal kinderen Gods, en aberraties komen in de beste religieuze en niet-religieuze tradities voor. Alleen zou ik het toch fijn vinden als mijn vriendinnen met hoofddoek óók eens vriendelijk toegelachen werden, in plaats van beschimpt te worden bij de tramhalte. Of de oude imam van de moskee in de Haagse Schilderswijk ook eens belangstellend bevraagd werd, in plaats van het etiket 'haatbaard' op zijn grijze haren geplakt te krijgen.

Eenmaal buiten bleek de zon nog steeds uitbundig te schijnen. We lieten ons cynisme varen. Als het in Nederland begin oktober nog prachtig zomerweer kon worden, dan moet het hier ook mogelijk zijn om elkaar wat vertrouwen te schenken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden