Vertrek Vaassen 'jammer'

Twee jaar na de start van het even omstreden als ambitieuze Oranjeplan gaat het volgens bondscoach Bert Bouwer met zijn handbalvrouwen 'prestatief harder dan verwacht'. Zo hard, dat zelfs het plotselinge vertrek van vaste kracht Nicole Vaassen de pret niet kan drukken. ,,Het is gewoon jammer. Meer niet.''

Het Nederlands team blaakt van het zelfvertrouwen. ,,We hebben ons voor het WK gekwalificeerd, dus we moeten arrogant zijn.'' Op een persconferentie stapte Bouwer gisteren haast achteloos over de eerste afvallige (naar de Deense topclub Randers) heen. ,,Ach, het is 2-1.''

De pijn van het vertrek van Vaassen wordt verzacht door de komst van de geboren Joegoslavische Ana Razdorov (die ook op de linker-opbouwpositie speelt) en Saskia Mulder, die 'gewoon een WK willen meemaken'. Zij bewandelden de omgekeerde weg: van hun clubs, respectievelijk Swift Roermond en het Duitse Herrentrup, naar Oranje, dat fulltime beschikbaarheid eist.

Of beter: weer eist, want na de deceptie van het Europees kampioenschap (eind vorig jaar) werden invalbeurten van Mulder en Razdorov wel toegestaan. Die beleidsverandering deed Vaassen tevergeefs hopen op clementie. De Amsterdamse veterane - 29 jaar, honderd interlands - ging om 'persoonlijke redenen' in op een lucratieve aanbieding van Randers, de nummer vier van Denemarken. ,,Ik trek al heel lang de kar. Natuurlijk had ik gehoopt bij het Nederlandse team te kunnen blijven, maar het stond vast wat de consequenties van mijn besluit zouden zijn. Dat is het beleid. Het team staat nou eenmaal boven het individu.''

Het verhaal van de meiden met een missie is bekend. Twee jaar geleden stapten vijftien handbalsters uit de competitie. Het Bankras-model van de volleyballers werd gecopieerd: trainen in afzondering met als doel de Olympische Spelen. Op het EK bleek in december het gevaar van die werkwijze. Wedstrijdspanning deed de sportvrouwen verkrampen. Bouwer: ,,Iedereen dacht toen dat dit de zoveelste trein zou zijn die bij het Handbal Verbond start en ontspoort.''

Maar het team toonde veerkracht door zich knap te kwalificeren voor het wereldkampioenschap, eind november en december in Denemarken en Noorwegen. Nederland is ingedeeld in een zware poule met Europees kampioen Noorwegen, Polen, Wit-Rusland, Tsjechië en Australië. Bouwer: ,,Met de loting ben ik niet helemaal ongelukkig. Het explosieve, onbekende en onberekenbare van de Aziaten ligt ons slechter.''

Ook boekten Bouwer en consorten een succes in de City Cup. Onder de vlag van Nieuwegein haalden zij de Europa Cup-finale. Maar of die wordt gespeeld, is zeer de vraag. De tegenstander is namelijk Zork Napredak, een Joegoslavische club. ,,Ik zou niet meer weten waar we kunnen spelen. Oostenrijk, Duitsland en Roemenië weigerden al.''

De ingeslagen weg wordt door Oranje vrolijk voortgezet. ,,Je doet mee of je doet niet mee.'' Het aantal trainingsuren wordt verhoogd naar twintig per week en uitzonderingen zijn vanaf nu uit den boze; een wens van het team, zegt Bouwer.

Bang voor een voorbeeldfunctie van Vaassen is hij derhalve niet. ,,Als ze nu niet blijven, weet ik het niet. Ze hebben aanbiedingen gehad. De prijzen die ze hebben afgeslagen, zijn hoog geweest. Van een scheur in het team is dan ook geen sprake. Bij de volleyballers stapten ze destijds met z'n drieën tegelijk op.''

,,Een paar weken geleden hebben we bijelkaar gezeten en zijn een nieuw commitment aangegaan. Het feit dat de meiden zo meedogenloos omgaan met een type als Nicole, toch een drager van de groep, geeft aan hoe groot de onderlinge binding momenteel is. Ik ben degene die het deurtje voor Nicole in geval van blessures nog openhoudt.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden