Verschroeiend feest voor oor en oog van Omou Sangare

Oumou Sangare, 20/5, Paradiso Amsterdam. Nogmaals 21/6 , Mundial, Tilburg. Cd: ’Seya’ (World Circuit).

Alleen al die ravissante verschijning was voldoende voor een klaterend applaus. Met het repertoire van ’Seya’, haar eerste album in zes jaar, bevestigde Oumou Sangare woensdag in Paradiso haar naam als Afrika’s grootste zangeres. Een status die ze vanuit Mali op eigen kracht veroverde. Niet voor niets heet ze in eigen land ’Ster der sterren’.

Deze slogan prijkt boven haar beeltenis op duizenden meters waxprint-stof waarvan gewaden als dagelijkse kleding worden gemaakt. Een eer die hooguit presidenten en grote voetballers toekomt. Het geheim van Oumou Sangare schuilt in de kruidige mix van pittige teksten met onweerstaanbare muziek, die je als een hypnotiserend mozaïek verleidt en daarna voorgoed bij de lurven grijpt. Combineer de funk van James Brown met de soul van Mavis Staples en mix het met de lef van Tina Turner plus de extravaganza van Grace Jones. Voilà, het recept voor een zinderend avondje Oumou Sangare.

Aan die cocktail voegt de Malinese diva het stuwende geluid toe van de traditie uit haar geboortestreek Wassoulou. Daar woonden van oorsprong jagers die aan hun ’ngoni’, een zes-snarige harp, een jachtig raspend ritme ontlokten. Met dit punky instrument vormde Brehima Diakite het hart van de negenkoppige band die Sangare in Paradiso met zachte hand dirigeerde. Elektrische gitaren, drums, dwarsfluit en percussie weefden een wiegend web, dat in pentatonische patronen je onontkoombaar verschroeide. Twee zangeressen, dansend als elfjes en ritmisch met kalebassen in de weer die ze acrobatisch de lucht inwierpen, completeerden het visuele spektakel.

Als een moderne griot verhaalde Sangare over misstanden in hedendaags West-Afrika. Al haar songs bevatten scherpe commentaren op polygamie, emigratie en gedwongen huwelijken. Daarmee groeide ze uit tot een politieke factor én rolmodel, want het geld van haar per honderdduizend stuks verkopende albums stak ze in een eigen hotel en automerk. Ze doopte de uit China geïmporteerde fourwheeldrives toepasselijk om tot de ’Oumou sang’.

Ook al kon je de teksten niet verstaan, Sangare’s toelichtingen in Frans-patois en met die in de lucht schrijvende armen, waren voldoende. En dan haar stem waarmee ze Aretha Franklin naar de kroon stak, modulerend van fluisterend fluweel naar massief metaal. Maar bovenal bezat ze in iedere vezel hartstocht en authenticiteit. Wacht niet op de zegen van een Peter Gabriel of Sting waarmee de Westerse popgemeente zich laat overtuigen, schaf zelf het album ’Seya’ aan, bij voorbaat behorend tot de Top 10 van 2009.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden