Verrukt van lingeriekleurtjes

Mijn huis lijkt te drijven in een zee van blauwe hyacinten. Aan drie kanten houden buurmans bollenvelden op bij mijn tuinhek. Hoe de wind ook waait, steeds voert hij die typische hyacintenlucht mee die ik nog ken van thuis maar de lucht van pas opgestoken sigaren die de nabijheid verried van vader, ooms of opa moet ik missen.

Door veel bollenbeurzen te bezoeken is mijn belangstelling voor hyacinten gegroeid. Hun kleurenrijkdom beperkt zich niet meer tot het gekende roze, wit en blauw. Op vele soms kleinschalige bollenshows zijn nu moeiteloos verzamelingen van 70 of meer kleuren te bewonderen. Het oorspronkelijke groeigebied van hyacinten is te vinden in landen rond het oostelijk deel van de Middellandse Zee, tussen rotsen. In de tuin hebben ze liefst een zonnige zanderige plaats waar geen water mag blijven staan. Niet voor niets zijn de grote kwekerijen op de unieke zandgronden van Noord- en Zuid-Holland gevestigd.

Al jaren heb ik een partij Hyacinthus orientalis, de oervorm van alle gekweekte hyacinten. Door zijn losse klokjes, de diepblauwe kleur en de poederachtige zoete geur, gebruik ik hem net zo royaal als de boshyacint maar dan op zonnige plaatsen. De groeikracht is goed, er komen steeds meer steeltjes die met 5-10 bloempjes -nagels genoemd- zijn bezet. Een hele verademing als men in het overigens prachtige park van 'De Keukenhof' de gekweekte hyacinten ziet die met een ijzeren pen door bloem en bol gestoken overeind worden gehouden. Het is de eer van de vaak nog behoudende hyacintenkweker die hem ervan weerhoudt een kleinere bolmaat zoals zift13 (bolomvang in centimeters) te gebruiken als zift17 topkwaliteit is.

De hyacinten die in tuincentra in potten worden verkocht kunnen na de bloei gemakkelijk in de tuin worden ingegraven op een 'szomers warme plaats, waar ze elk voorjaar met luchtig bebloemde steeltjes, dus 'natuurlijk' ogend, terug zullen komen. Helemaal verrukt ben ik van de lingeriekleurtjes van Hyacinthus orientalis 'Gipsy Queen' (zalmoranje) en 'Prinses Maria Christina' (abrikoosroze). In de tuinclubs mogen we voorzichtig paarse hyacinten mooi gaan vinden. Ik ben allang gevallen voor 'Paul Hermann' die met een haast onbeschrijfelijke kleur de show steelt, kaasjeskruid-roze, paars en amethystviolet. De bronsbruine bloemsteel maakt hem extra aantrekkelijk. Misschien verkeer ik een bevattelijke periode daar ik ook al met rode oortjes de stamboom van een narcisje naploos waarvan nu op de 'Floriade' valt te genieten. Omdat ik daar voor lezingen over zomerbloeide bollen ben ingehuurd zwerf ik er veel rond en ontmoette zo ook de kleine donkergele Narcis jonquilla 'Autumn Gold'.

We keken elkaar verrast aan want in tegenstelling tot veel andere narcissen, die met hangende bloemen zijn bedeeld, stak deze zijn rondgeplooide trompetje fier naar voren. En wat rook hij lekker! De stamboom sprak van 'Quick Step' x 'Day Dream', de kruisingsouders van de steppende narcis waren 'Wild Rose' en N. jonquilla zodat kleur en geur waren verklaard. Natuurlijk moest toen ook het voorgeslacht van 'Wild Rose' uit de nevelen van de geschiedenis te voorschijn komen en bleef het licht nog weer lang branden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden