Verre voorvader

In het algemeen wordt de uitdrukking 'na ons de zondvloed' gebruikt om een diepe onverschilligheid voor het lot van de mensheid na ons verscheiden uit te drukken. Dat we daarvoor de zondvloed misbruiken en niet bijvoorbeeld het paradijs, 'na ons het paradijs', laat zien dat wijzelf liever het ongeluk dan het geluk mislopen en dat snap je, het is in zekere zin moeilijk te verteren als na ons ellendige bestaan de boel opeens ongehoord opfleurt en de wereld in een lustoord verandert.

Overigens is het natuurlijk niet waar, ik wil helemaal niet dat het mijn kinderen en kleinkinderen slechter vergaat dan mijzelf, al heb ik geen flauw idee hoe ik daar wat aan zou kunnen doen. Niettemin is er gevoelsmatig wel een soort grens aan mijn verantwoordelijkheidsgevoel. En ik denk dat die onmerkbaar ergens bij mijn kleinkinderen of achterkleinkinderen ligt, wat er daarna komt lijkt wel heel erg schimmig en ik kan me er weinig bij voorstellen.

Ik vraag me wel eens af wat Abraham dacht toen hij te horen kreeg dat zijn nageslacht talrijk zou zijn: 'Ik zal u uitermate vruchtbaar maken en u tot volken stellen, en koningen zullen uit u voortkomen'. Sprong hij een gat in de lucht? Om maar te zwijgen van Isaäc: 'En ik zal uw nageslacht vermenigvuldigen als de sterren des hemels'.

Dat soort profetieën krijg je als eenvoudige sterveling tegenwoordig weinig meer te horen en er is ook niet veel reden toe. Want wie zegt dat we er over een paar eeuwen überhaupt nog zijn? Is het niet IS of een andere kwaadaardige club die ons als we niet uitkijken over de kling jaagt dan zijn het misschien wel de door muggen, teken en andere pestbrengers bezorgde bacteriën en virussen die ons op den duur komen uitroeien, of we verdwijnen onder een nieuwe metersdikke ijslaag. Het is in elk geval een stuk makkelijker om ons met het verleden te vereenzelvigen dan met de toekomst.

In het programma 'Verborgen verleden' zien we bekende Nederlanders die op zoek gaan naar hun voorouders: Mark Tuitert die een paar gepeste Brabantse Joden in de negentiende eeuw aantreft, Tom Egbers die een traantje wegpinkt bij de gedachte dat hij van arme Ierse landverhuizers afstamt, Herman Pleij die ontdekt dat hij, net zoals de meesten van ons afstamt, van overspelige mislukkelingen en kansarme sloebers.

Toch is het juist dat gegraaf in het verleden dat ons tenslotte ook op de verre toekomst kan wijzen. Wat als die onbekende achterachterkleindochter van mij, Extraterrestra Schouten, allang tijdens de grote aardverschuivingen van de 24ste eeuw geëmigreerd naar Mars, straks eens tijdens een bezoek aan de aarde op zoek gaat naar haar voorvaderen en op het knopje op haar schedel drukt om haar geschiedenis tevoorschijn te toveren. En wat als ik dan op haar vierdimensionale bril tevoorschijn kom met dit nog net leesbare columpje: 'Gegroet, verre nazaat, ik heb dit voor jou geschreven. Hopelijk bevalt het je in je vreemde, onbekende wereld. Je verre voorvader Rob Schouten.' Dan heb je toch eventjes niet voor niks geleefd.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden