Review

Vernieuwing komt uit Vlaanderen

De '1000Wattprijs' en het '1000 Watt-lichtpunt', de jaarlijkse jeugdtheaterprijzen, gingen het afgelopen weekend naar de voorstellingen 'Assepoester' van Bronks en 'Yvonne' van Fabuleus. Hiermee koos de jury opnieuw voor Vlaams jeugdtheater. Is het theater uit het buurland gedurfder dan het Nederlandse theater voor een jong publiek?

De uitreiking van de prijzen vond plaats op de laatste dag van het Vlaams-Nederlandse kunstenfestival voor kinderen en jongeren Tweetakt. In de bomvolle zaal van Het Paleis in Antwerpen vertelt Mieja Holvoet, de regisseur van 'Assepoester': ,,Ik zet graag mijn handen in de klassiekers. Ik gooi het stuk de lucht in, zet er acteurs onder en dan gooi ik het hele zaakje terug in de lucht.” Het lijkt haast op toveren en dat is nu precies wat de juryleden zo aanspreekt. In het het juryrapport staat te lezen: ,,Wat de magie van de liefde vermag laat Asspoester van Bronks je voelen. In deze sober uitgevoerde voorstelling wordt met eenvoudige middelen een enorme rijkdom gepresenteerd.''

Het jaar 2002 was volgens de jury van de 1000 Wattprijs 'een doorsnee jaar voor het jeugdtheater'. ,,Van een gedurfd experiment, een fris nieuw geluid, een gewaagd concept of een opmerkelijk nieuw elan was nauwelijks sprake.'' De voorkeur ging daarom uit naar voorstellingen die, met een minimum aan middelen en een maximum aan zeggingskracht, als het ware teruggaan naar de basis van het theatervak. Naast 'Assepepoester' waren dat 'Het jaar van de haas', van Stella Den Haag, 'Koetwerwaal' van LOOT/Bonheur, 'Jan, mijn vriend' van Bronks en 'Gezegend zij' van Pascale Platel.

De laatstgenoemde theatermaakster won vorig jaar de 1000 Wattprijs, voor een absurdistische kleutervoorstelling in een pluche olifantenpaleis met de titel 'Ola Pola Potloodgat'. Vervolgens kreeg zij tijdens het Theaterfestival in Amsterdam voor dezelfde voorstelling ook nog de Grote Theaterfestivalprijs. Het was de eerste keer dat een jeugdtheatermaker deze prestigieuze prijs won. De Vlaamse Pascale Platel denkt dat haar manier van theatermaken vooral in Nederland nieuw is. ,,Nederlandse theatermakers werken vaak met een strakke organisatie, terwijl Vlamingen chaotisch en organisch kunnen werken'', vertelt zij. ,,Ik ken veel theatermakers die net zo zijn als ik.'' De eigenzinnige, wat anarchistische manier van theatermaken van de Vlamingen spreekt juryleden sterk aan, terwijl zij in het Nederlandse jeugdtheater relatief weinig vernieuwing ontdekken. Zo schrijft de jury dat de belangstelling in Vlaanderen voor jeugdtheater uit Nederland terugloopt. ,,Alleen werk dat echt een interessante aanvulling vormt op het Vlaamse aanbod, zoals dat van Stella Den Haag, weet de Vlaamse programmatoren te overtuigen.'' Het is een boude uitspraak, maar je kunt je afvragen of artistieke vernieuwing en experimenteerdrift jaar in jaar uit het criterium moeten zijn in het jeugdtheater. Tenslotte vernieuwt ook het publiek zich elk jaar weer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden