Vermeulen voelt zich thuis in Spanje

Vier jaar geleden voelde het voor Gido Vermeulen nog onwennig om aan de andere kant van het net het Nederlandse volkslied te horen. De trainer van de Spaanse volleybalsters is inmiddels volledig vergroeid met zijn 'nieuwe' land.

'Het is voor ons vooral heel fijn dat we tegen zo'n goed team als Nederland kunnen spelen. Samen met Rusland is Oranje voor mij favoriet in de poule', keek hij vandaag in het hotel in het Italiaanse Busto Arsizio vooruit op de confrontatie met Nederland in het openingsduel van het EK, morgen.

Vermeulen was in het verleden assistent-coach van de Nederlandse vrouwen en werkte als trainer met Jong Oranje. Het was zijn grootste wens om bondscoach van een nationaal team te worden. Toen hem duidelijk werd dat hij daarop geen kans had in eigen land, verlegde hij zijn grenzen. 'Met Peter Blangé en Avital Selinger had ik toch twee gerenommeerde namen voor mij. Ik was daarom blij dat ik in Spanje de kans kreeg.'

De overstap naar Spanje was wel een behoorlijke overgang. Vermeulen kwam er al snel achter dat het cultuurverschil enorm is. In Spanje is totaal geen sprake van vaderlandsliefde. Een Catalaanse speelster wil eigenlijk liever niet met iemand uit Madrid in een team spelen. 'Het heeft me twee jaar gekost voordat de speelsters elkaars hand vasthielden tijdens het volkslied. Als coach moet je dan wel andere dingen verzinnen om er een team van te maken. Gelukkig zien ze nu ook wel in dat ze de nationale ploeg nodig hebben om een goed contract in het buitenland te verdienen.'

Een voordeel is dat de bondscoach zijn ploeg nooit hoeft op te peppen. 'Het is een emotioneel volkje. Dat is mooi, want ze willen er altijd invliegen. Al geeft dat ook wel weer fricties. We zitten vanaf augustus intern bij elkaar in Barcelona en dan kan het wel eens misgaan en dan praten ze zomaar een week niet met elkaar.'

Vermeulen heeft veel boeken gelezen om iets van de cultuur te snappen. Hij is de afgelopen jaren gegroeid in zijn rol. 'Het eerste jaar wist ik niet wat er allemaal gebeurde. De afstand tussen mij en de speelsters was ook groot, want ik was de baas. Nu is er steeds meer contact en weet ik steeds meer wat ze bezighoudt. Er liggen hier wat dat betreft nog voldoende uitdagingen.'

De Nederlandse trainer heeft nog wel de droom om als bondscoach een ploeg naar de Spelen te leiden. 'Met Spanje heb ik die ambitie zeker ook, maar dat zal een lastige klus worden. In 1996 was ik er bij als assistent. Ik zou het mooi vinden als dat mij als coach nog eens lukt.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden