Verliefdheid heeft een andere kleur als je geen geld hebt

EN AVOIR (OU PAS) Regie: Laetitia Masson. Met Sandrine Kiberlain, Arnaud Giovaninette, Roschdy Zem, Claire Denis. Te zien in: Amsterdam, Utrecht, Rotterdam, Den Haag.

Een van de laatste wapenfeiten van Emile Fallaux, voormalig directeur van het Filmfestival Rotterdam, is dat hij reeds vorig jaar een opleving van de jonge Franse cinema signaleerde. Sindsdien dient zich inderdaad een bescheiden stroom aan van interessante, kleinschalige en verfrissende debuut- en tweede films, gemaakt door mensen van rond de dertig. Zonder grote inhoudelijke pretenties of mooifilmerij tonen zij het leven van jonge mensen in hedendaags Frankrijk. Dat er in die nieuwe Franse films ook veel en mooi wordt gezwegen is misschien nog wel het grootste pluspunt.

Realisme is het belangrijkste kenmerk van 'En avoir (ou pas)', de aanstekelijke debuutfilm van Laetitia Masson (29). Dat veel scènes zich afspelen tegen de achtergrond van straat- of caférumoer geven de film, evenals het gebruik van natuurlijk licht, een documentaire kwaliteit. De werkelijkheid van Alice is weinig rooskleurig: na haar ontslag in de visfabriek in het troosteloze Boulogne-sur-Mer vertrekt ze naar even mismoedig Lyon, tegen beter weten in op zoek naar het geluk en een carrière als zangeres. Haar ontmoeting met Bruno, een depressieve bouwvakker die liever profvoetballer zou zijn, is de aanzet voor een onhandige en onwillige romance, die zich tot opluchting van de kijker op het nippertje ontwikkelt tot iets dat die naam ook werkelijk verdient.

Ondanks het sombere gegeven houdt Masson zich verre van goedkoop fatalisme over zielige jongeren die niet aan de bak kunnen komen. Haar film is eerder constaterend dan klagerig: onbereikbare idealen zijn dingen waar Alice en Bruno mee moeten leren leven. Als er al een schuldige valt aan te wijzen voor hun onvervulde verlangens, dan is dat eerder hun eigen stuurloosheid dan 'de samenleving'. Masson houdt echter teveel van haar personages om hen ergens de schuld van te geven. Ze speelt het spel subtieler: de reeks sollicitantes, met een wanhopig zingende Alice tot besluit, is zowel schrijnend als geestig.

Even dubbelzinnig is de film in zijn benadering van het thema, de relatie tussen liefde en economie. 'En avoir (ou pas)' is veel te impliciet om daar een stellige uitspraak over te doen, maar mede dankzij de titel wordt er wel degelijk meer gesuggereerd dan alleen 'girl meets boy'. Die suggestie wordt niet echt waargemaakt: uiteindelijk telt alleen de romance. Hoofdrolspeelster Sandrine Kiberlain is in dit verband zowel kracht als zwakte van de film. Haar sterke uitstraling, vogeltjeshoofd en roze sjaal zijn cruciaal voor de lichte toon, maar haar studentikoze guitigheid maakt haar weinig geloofwaardig als meisje uit de visfabriek. Het mooie van Kiberlain, en tegelijk van de hele film, is echter dat dwars door alle onbestemdheid en lijdzaamheid heen een sterke levenslust een weg naar buiten zoekt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden