Verlangen naar intimiteit laat 'one room movie' opbloeien

De Canadese regisseur David Cronenberg heeft voor 'Cosmopolis' niet veel meer nodig dan een witte limousine waarin een jonge miljardair zijn seks- en zakenpartners ontvangt. Kleiner en intiemer kun je het bijna niet krijgen. Cronenberg maakte in Cannes zelf de vergelijking met 'Das Boot', de Duitse oorlogsfilm van dertig jaar geleden die zich afspeelde in een onderzeeër.

Verrassend genoeg koos ook de Franse regisseur Léos Carax een witte limousine als hoofdlocatie van zijn nieuwe film 'Holy Motors'. Denis Levant, die zittend op de achterbank elf verschillende rollen speelt, stapt enkele keren uit, om in hartje Parijs een amourette te beleven met Kylie Minogue, of een bankier te vermoorden.

De Iraanse regisseur Abbas Kiarostami, die de auto als hoofdlocatie zo'n beetje uitvond (denk aan zijn films 'De Smaak van Kersen' en 'Ten'), slingert ons in zijn nieuwste, 'Like Someone in Love', in een auto door Japan.

Alles is mogelijk: Tom Cruise kan in Dubai aan het hoogste gebouw ter wereld bungelen; met Werner Herzog kunnen we de grot van de vergeten dromen betreden; met Leonard Retel Helmrich de krottenwijken van Jakarta. Met 3D kunnen we zelfs het platste dubbeltje diepte geven. Maar alle nieuwe technologieën ten spijt, ontwikkelt zich momenteel een andere trend: die van het moderne 'Kammerspiel', de 'one room movie', waarvoor regisseurs en acteurs zich terugtrekken op één locatie, zoals het Parijse appartement in Michael Haneke's Gouden Palm-winnaar 'Amour' of het klooster in Cristian Mungiu's bekroonde exorcisme-drama 'Beyond the Hills'.

Wellicht dat in onze geglobaliseerde wereld het verlangen naar intimiteit begint op te spelen, evenals de behoefte aan psychologisch uitgediepte karakters, die echt met elkaar in dialoog zijn. Zo is de Italiaanse maestro Bernardo Bertolucci na tien jaar terug met het kleinood 'Io e Te' (Me and You), dat zich bijna geheel afspeelt in één ruimte, onder de grond.

Roman Polanski had vorig jaar voor 'Carnage' al niet meer nodig dan een kamer met vier acteurs. Bertolucci beperkt zich nu tot een kamer met twee acteurs. Zijn held is de 14-jarige Lorenzo, die zich onttrekt aan een schoolreisje en zich een week lang schuilhoudt in de rommelkelder van het ouderlijk huis, om te lezen en muziek te luisteren, en onverwacht bezoek te krijgen van zijn heroïneverslaafde halfzus met wie hij tijdens zijn ondergrondse verblijf een bijzondere band smeedt. Het is 'back to basics', met het duet op de vierkante meter.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden