Verkrachting is oorlogswapen in Soedan

Systematische verkrachtingen worden in West-Soedan als oorlogswapen gebruikt. Met een rapport over het stelselmatige seksuele geweld probeert Amnesty International de misdaad onder de aandacht te brengen.

NAIROBI - ,,Ik werd ontvoerd door de aanvallers, die allemaal in uniform waren. Ze namen dozijnen meisjes zoals ik mee... Overdag werden we geslagen, en zeiden ze tegen ons: Jullie, zwarte vrouwen, we zullen jullie uitroeien, jullie hebben geen god.

's Nachts werden we diverse keren verkracht.”

Dit is een van de vele verhalen die de internationale mensenrechtenorganisatie Amnesty International (AI) optekende in vluchtelingenkampen in Tsjaad. Zo'n 120 000 mensen uit de WestSoedanese provincie Darfur zijn daarheen gevlucht. Ruim een miljoen anderen zijn ontheemd in eigen land.

Duizenden vrouwen van Afrikaanse afkomst zijn verkracht door de Janjaweed. Deze militie van gearabiseerde herdersvolken voert met steun van de Soedanese regering ethnische zuiveringen door in Darfur. ,,Verkrachting is niet zomaar een oorzaak van on-gedisciplineerde troepen van de Janjaweed, maar het is een georganiseerd onderdeel van het conflict”, meent Erwin van der Borght van Amnesty, die in de Keniaanse hoofdstad Nairobi een campagne lanceerde om het stelselmatige seksuele geweld in Dar-want fur onder de aandacht te brengen. ,,Verkrachtingen hebben ten doel de Afrikaanse gemeenschap te destabiliseren, met kracht te verdrijven en om de vrouwen te vernederen - evenals de mannen,

die zijn niet in staat hun eigen vrouwen te beschermen.”

Volgens Amnesty zijn de gevolgen desastreus. Naast de trauma's zijn er de medische complicaties van massaverkrachtingen. Vrouwen worden na een verkrachting vaak verstoten uit de gemeenschap; kinderen geboren uit de gedwongen seks worden niet geaccepteerd. Dat brengt de vrouwelijke slachtoffers in economische problemen: ze zijn niet in staat om buiten de familieband een inkomen te vergaren voor zichzelf en een eventueel kind.

Sinds de oorlog in de Balkan en de genocide in Rwanda, waar systematisch seksueel geweld werd gehanteerd, is verkrachting een oorlogsmisdaad. Het Joegoslaviëen het Rwanda-tribunaal hebben oorlogsmisdadigers ook veroor-deeld voor verkrachtingen. Toch lijkt dat nog onvoldoende als afschrikkingsmechanisme te werken. Niet alleen in Darfur maar ook in bijvoorbeeld Oost-Congo wordt nog altijd op grote schaal verkracht.

De laatste tijd wordt evenwel steeds meer aandacht geschonken aan seksueel geweld als oorlogswapen. Erwin van der Borght denkt dat humanitaire organisaties meer oog hebben voor verkrachtingen, maar dat er ook sprake is van een toename. ,,Veel conflicten in de wereld zijn interne conflicten waar burgers de eerste slachtoffers zijn en met name vrouwen. Te weinig mensen worden ter verantwoording geroepen, en daarom gaan anderen ervan uit dat verkrachting als oorlogswapen gedoogd wordt.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden