VERKAMMAN

Op een voor hem gedenkwaardig veld was Bryan Roy dinsdagavond weer eens internationaal aan het voetballen. Met zijn Hertha BSC Berlin liep Bryan in het Letná Stadion van Sparta Praag voor de Champions League ergens op het middenveld te schoffelen. Vijf jaar geleden -op 26 april 1995 om precies te zijn- wilde Bryan in Praag met het Nederlands elftal ook ineens op het middenveld spelen. De geboren linksbuiten zag toen in zich zelf plotseling een spelmaker, een leider. Kort tevoren had de jonge Bryan de ervaren Wim Kieft voor 'die boomstam' uitgemaakt en had Ruud Gullit zijn mentaliteit 'walgelijk' genoemd.

Johan Cruijff vond Roy een fantastische linksbuiten, maar de lichtgewicht met de altijd wat verongelijkte blik in de ogen, vond in 1995 dat hij een stapje hogerop moest in de teamhiërarchie. Leuk hoor, die trucs ter linkerzijde, maar Bryan wilde meer. Achter de spits, dat moest het worden. Rechtsbacks van naam had hij eerder seizoenen aan een stuk dol gespeeld. Het grootste compliment kreeg hij van Erik Gerets, de ijzervreter die eerlijk toe gaf dat hij op Roy nooit vat kon krijgen. De Leeuw van Limburg meende dat Roy alleen met een rotschop was te stoppen. Regelmatig handelde de PSV'er overeenkomstig die particuliere analyse.

Louis van Gaal had bij Ajax nochtans een punthoofd van Roy gekregen. Onverbeterlijke jongen, oordeelde Louis hard; eigenwijs boegbeeld van de patatgeneratie, dat zich niet schikte naar de voorgeschreven tactiek. Net als Cruijff zag Louis in Bryan slechts een linksbuiten, maar dan wel een linksbuiten die diende te spelen naar de eisen van de nieuwe tijd. Doodmoe werd Bryan van Louis. Nare man, altijd zeuren, louter commanderen, nooit eens een complimentje. Kon Bryan helemáál niet tegen. Omdat het ongenoegen tussen speler en trainer geheel wederzijds was, kon Bryan inpakken. Bij zijn afscheid van Ajax in de herfst van 1992 gaf hij de trainer niet eens een hand.

Rob Jansen zocht voor Bryan vervolgens clubs in het buitenland. Gelet op zijn onmiskenbare talent werden het rare clubs. Eerst werd Bryan weggestopt in Foggia, later mocht hij naar het afgetakelde Nottingham Forest. Wel bleef hij toen nog even in beeld bij het Nederlands elftal. Daar kwam in Praag een einde aan. Guus Hiddink had het bij Oranje net overgenomen van Dick Advocaat. Hiddink was niet meteen in vorm. Hij zette linksback (of linkermiddenvelder) Arthur Numan zo maar linksbuiten en moest linksbuiten Peter van Vossen naar de spits. Rare zetten. Numan was geen aanvaller en bij gebrek aan handigheid in de kleine ruimte kon Van Vossen alleen maar mislukken in de spits. Na de 3-1 nederlaag tegen de Tsjechen had Hiddink slechts één excuus: zijn beste linksbuiten wilde niet. Roy zat bij de selectie, maar die rare snijboon ging ineens eisen stellen. Linksbuiten? Die tijd had hij Bryan echt gehad! Nooit maakte een voetballer van zich zelf zo nadrukkelijk een oud-international. Hiddink was gauw klaar met dat dwarsliggertje. Jij geen linksbuiten? Dan speel jij dus helemaal niet, nooit meer. De bondscoach hield zich zelf aan zijn woord. Nimmer meer werd Bryan Roy na die Praagse lente uitgenodigd voor de nationale selectie.

Vijf jaar later en nogal wat teleurstellingen verder, is Bryan te Berlijn wisselspeler of een soort verdedigende middenvelder. Vorige maand, op 12 februari, werd hij dertig jaar. Mooie leeftijd om weer linksbuiten te worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden