Verkamman

De leukste voetballer van de Champions League-avond blijft toch altijd weer Johan Cruijff. De NOS betaalt enorme kapitalen voor de CL-rechten en Johan zal ook niet goedkoop zijn. In de dagen voor het heerlijk avondje op woensdag wordt volop reclame gemaakt voor al het lekkers dat er aan zit te komen. En dan is daar Johan. Nou, Johan maakt beslist geen reclame.

Er is zelden een wedstrijd bij, die hij geen 'drama' vindt. De spelopvatting is knudde, net als in zijn tijd stellen de Italianen nog altijd veel te veel verdedigers op, bij Real Madrid is het een puinhoop en zal het wel altijd een puinhoop blijven, maar het allerleukst is Johan wanneer hij over De Duitser komt te spreken.

Johan en De Duitser. Dan is het altijd meteen weer 7 juli 1974. München, Johan Neeskens (zeer terechte penalty) 0-1, Paul Breitner (zeer onterechte penalty) 1-1, Gerd Müller (frommelgoal, geen reactie van Jan Jongbloed) 2-1. Deutschland Weltmeister! Bij Johan is het nooit overgegaan. Nog 102 dagen en dan is die tragedie precies 25 jaar oud.

Ik behoor tot de 65 000 gelukkigen, die Johan op 7 september 1966 in de Kuip tegen Hongarije zijn koninklijk debuut voor Oranje zagen maken. En op de perstribune van het Olympia Stadion zag ik het Nederlands elftal ook de WK-fina le in München op een even onverdiende als domme manier verliezen. We waren zoveel beter, maar ineens toonden We in die wedstrijd ook een trekje dat meestal aan De Duitser wordt toegeschreven: arrogantie. We wilden die zwart-witte sukkels vernederen en kregen de kous op de kop. Pieter van Vollenho ven ('mooie strafbal Neeskens!') stond er achteraf van zeiloor tot zeiloor bij te lachen, maar ja, zijn halve familie had die dag toch ook een beetje gewonnen.

Zeven juli valt dit jaar op woensdag. Het is een oneven jaar, dus zal er op die zomerse dag niet worden gevoetbald. Geluk kig maar. Nochtans zullen we in heel het land uitputtend worden herinnerd aan de verloren finale. Toen Oranje in 1988 van De Duitser won en ook nog kampioen van Europa werd, vond bondscoach Rinus Michels dat eindelijk een punt mocht worden gezet achter de finale van 1974. Johan heeft er nooit een punt achter gezet. Het is dat er volop beelden van die wedstrijd zijn, anders zou hij gewoon ontkennen dat hij die dag heeft meegespeeld.

Heden ten dage haalt Johan zijn gram. Wanneer de Germaan Effenberg beveelt dat voor hem die Fahne hoch moeten en de Oostenrijker in Beierse dienst Jancker zichzelf tot beschermheer van de Schwalbe uitroept, moet Johan braken. Dan noemt hij Effenberg Offenberg, want een Feldwebel verneder je door te doen alsof je niet weet hoe hij heet.

Meteen zie je over het hoofd dat Alex Ferguson bij Manchester United maar drie jongens uit Engeland opstelt, verder een paar brave Ieren in het elftal zet die hij zo uit de pub heeft geplukt, een stalen Nederlander uit 1933 over een even oude Chileen laat heersen, twee Noormannen opdraagt de plaggen uit de grond te trappen en aan de zijkanten ook nog twee popsterren uitspeelt. Jammer dat Jordi geen lid meer is van deze surrealistische voetbalclub.

Het mooiste bewaart Johan voor zijn slotbeschouwing. Hoe het kan is mij een raadsel, maar Johan heeft over alle, gelijktijdig gespeelde kwartfinales een afgerond oordeel. Hij heeft alles gezien! Dus met een stalen gezicht zegt hij over Juventus in zijn nabetrachting: ,,Juventus moet roeien met de riemen wie ze hebben.'' Logisch.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden