VERKAMMAN

Nog eens een greep uit de inhoud omtrent top-voetballende gelovigen, extra-sportieve dominees en bekeerde spelers plus hun wroeging. De lijst is lang en kan nog zaterdagen lang in dit hoekje aan de orde blijven komen, maar na vandaag houden we de kerk in het midden en de penaltystip op elf meter van de goal. Intussen studeert Loek Laurman verder op de historische achtergronden van de zaterdagse voetballers. Ooit zal Loek er een boek over schrijven.

Chris Walder. Kleine, technisch begaafde linksbuiten van NAC, in de zomer van 1921 eenmaal international; tegen Denemarken. Toen Chris in Oranje debuteerde was hij 21. Even later zag hij het licht. Hij kreeg verkering met een meisje dat hem enthousiasmeerde voor het Apostolisch Genootschap. De kicksen gingen in het vet en uiteindelijk kwam er een toga voor in de plaats. Chris Walder werd voorganger-predikant bij het Genootschap.

Kenneth Hunt. Bejubelde rechtshalf van Wolverhampton Wanderers en tevens een zeer popualire predikant te Nottingham. In 1908 maakte hij de eerste goal in de door Wolverhampton Wanderers met 3-1 gewonnen Cup Final tegen Newcastle United. De volgende dag stond de Cup naast Hunt op de kansel. In 1908 en 1912 werd Hunt met de Britse ploeg olympisch voetbalkampioen. Op de Spelen van 1908 sprak hij met de Amerikaanse atleet Forrest Smithson. Deze kandidaat-dominee won de 110 meter horden in de wereldrecordtijd van vijftien seconden. Uit protest dat ook op de dag des Heren werd gesport, ging Smithson met een bijbel in de hand over de horden. Kenneth Hunt, als speler van Leyton Orient in 1911 ook nog drie keer Engels A-international, vond het protest van Smithson overdreven.

Charles de Beus. Tussen 1922 en 1927 een gevierde eerste klas voetballer bij het Haagse HVV. In het dagelijks leven was Charles dominee; een vrijzinnige. Het preken op de zondagochtend combineerde hij met het scoren op de zondagmiddag. Het landskampioenschap zat er niet meer in, want de eliteclub uit Wassenaar wilde het alleen maar mooi doen met de collectie ingenieurs, meesters in de rechten, artsen, doctors, jonkheren en die ene dominee. De combinatie was zeer apart, maar de ferme jongens van Feijenoord gooiden er -met succes- liever de beuk in.

Rinus Terlouw. Stopperspil en brok beton van DCV, Sparta en Oranje in de jaren veertig en vijftig. Kort na zijn voetbaltijd wilde hij ineens niets meer met de bal van doen hebben. Rinus zag een visioen, hij besloot voortaan de buitenwereld te mijden en leefde in hoofdzaak nog voor de 'zware' Gereformeerde Gemeente in Nieuwerkerk aan den IJssel.

Wout Heinen. Spakenburgse goalgetter in de jaren vijftig en zestig. Kreeg de familie over zich heen toen hij op zondag ging scoren voor de semi-profs van HVC. Wroeging over zo veel zonde, deed hem terug keren in de kerkbank.

Bert Konterman. Centrale verdediger van Feyenoord, die vorig seizoen een grotere vorm had dan dit seizoen. Bert is afkomstig uit Rouveen, nabij Spahorst. Hij voelt zich steeds weer een zondaar wanneer hij een wedstrijd op zondag speelt. Maar ja, het is nu eenmaal zijn werk. Ergens zal Bert wel blij zijn wanneer zijn loopbaan erop zit. Kan hij gewoon op zondag weer ter kerke gaan en met het gezin een rustige wandeling in de natuur maken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden