’Verhuizing uit Uruzgan is visitekaartje’

Bij het schoonmaken en opleveren van het Nederlandse kamp bleken uiteindelijk slechts 700 Nederlandse militairen nodig. (FOTO MINISTERIE VAN DEFENSIE)

amsterdam – - Nederland heeft met de manier waarop het vertrekt uit Uruzgan een visitekaartje aan de bondgenoten afgegeven. „Nederland stopt met de operatie, maar voor een zorgvuldige transitie kun je ook op ons rekenen”, zegt generaal Jan Broeks, commandant van de Redeployment Task Force-1, de eenheid die sinds juni zorgt voor de omvangrijke terugverplaatsing van personeel en materieel van Uruzgan naar Nederland. Afgelopen voorjaar was de vrees dat het besluit om te vertrekken uit Uruzgan nadelig zou zijn voor het internationale aanzien van Nederland, dat daarmee zijn bondgenoten in de steek zou laten. Volgens generaal Broeks is eventuele imagoschade inmiddels goedgemaakt door de soepele overdracht aan Amerikaanse en Australische eenheden.

„We hebben tot 15 november grote delen van de multinationale basis Tarin Kowt gedraaid voor de Australiërs en Amerikanen, zodat zij zich op hun werk buiten de poort konden concentreren. Daarmee hebben we heel veel goodwill gekweekt.” Volgens de Australische commandant van ’Tarin Kowt’ heeft de Nederlandse task force ’het boek over redeployment herschreven’; Canadese collega’s hebben al laten weten dat ze graag van de Nederlandse ervaring gebruik maken als ze uit de provincie Kandahar vertrekken.

De terugverplaatsing uit Uruzgan is een missie op zich. Tot juni was er sprake van dat 1.400 militairen nodig zouden zijn, ongeveer even veel als de afgelopen vier jaar steeds de Task Force Uruzgan vormden. Uiteindelijk bleek de helft voldoende. De Verenigde Staten boden aan om de verhuizing ’op de grond’ te beveiligen, mede omdat Nederland al met F16’s en Apache-gevechtshelikopters luchtsteun leverde. Daardoor konden twee Nederlandse infanteriecompagnieën thuis blijven. Bovendien verkocht Defensie veel meer materieel aan met name Australië en de VS dan was verwacht.

Broeks: „De Nederlandse kampen in Deh Rawod en Tarin Kowt zijn volledig verkocht. De Australiërs wilden er zeker van zijn dat ze de rest van hun missie over gepantserde containers konden beschikken. De Amerikanen hebben logistieke voorzieningen van ons gekocht zoals de stroomvoorziening, drinkwaterinstallatie en een onderhoudstent voor Apaches.” Normaal gesproken zijn Amerikaanse eenheden niet erg happig op spullen van andere landen, maar in dit geval was er weinig keus. De Amerikaanse gevechtseenheid die naar Tarin Kowt kwam als opvolger van de Nederlandse taakgroep had geen enkele logistieke ondersteuning en moest daarom wel terugvallen op voorzieningen die al in het kamp aanwezig waren.

Zo’n zevenhonderd Nederlandse militairen kregen de boodschap dat ze niet naar Uruzgan hoefden, soms zelfs pas als ze letterlijk op de vliegtuigtrap stonden. Broeks noemt dat ’een pijnlijke beslissing, waardoor sommige mensen ook redelijk gefrustreerd zijn geraakt’. „Hoeveel mensen we nodig hadden, was absoluut niet te voorspellen. Dat konden we pas in juni ter plekke vaststellen. Van tevoren heb ik steeds gezegd: de enige zekerheid die ik kan bieden, is onzekerheid.”

De militairen die wel zijn uitgezonden, hebben volgens Broeks ’flexibel, gemotiveerd en zorgvuldig’ gewerkt. „Petje af. Het innemen van spullen is saai werk. Dag in dag uit lijsten invullen.” Heel wat hoofdbrekens kostte het doorgronden van de ambtelijke bureaucratie. „Voor transporten hadden we steeds vijftien handtekeningen nodig van drie verschillende ministeries in Kaboel. Ging dat vlot dan was het in 45 dagen afgehandeld, maar zat het tegen dan was je 90 dagen verder.” Door een ruime planning zit de terugverplaatsing toch nog op schema (zie kader). De missie is tot nu toe zonder doden of gewonden verlopen. De gevreesde aanvallen op konvooien zijn uitgebleven. „Toen half november het laatste konvooi op Kandahar airfield binnenkwam, was iedereen uitgelaten. Je kon zien dat er een last van hun schouders viel – en ook van de mijne. Je weet: nu zijn er geen grote groepen van ons meer langere tijd buiten de poort.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden