Verhoging van salaris minister lijkt van de baan

Premier Balkenende spreekt woensdagavond over de crisis in de Tweede kamer. (ANP)

Ben je als politicus geloofwaardig als je je bezorgdheid toont over dreigende massa-ontslagen en tegelijkertijd besluit tot het verhogen van je eigen salaris?

Bezuinigen? Overheidstekort laten oplopen? AOW-leeftijd verhogen? Hoe mensen uit de WW en aan het werk te houden? Tussen alle grote vragen waarvoor de financieel-economische crisis de coalitie plaatst, is het een kleinere kwestie waarmee CDA, PvdA en ChristenUnie al langere tijd worstelen: de verhoging van de ministerssalarissen. Volgende week praat de Tweede Kamer daarover.

Voor de economische ontwikkeling van Nederland is het punt van volstrekt verwaarloosbaar gewicht. Maar een verhoging van het eigen salaris zorgt bij sommige politici altijd al voor een wat ongemakkelijk gevoel. En in tijden van crisis waarin werknemers – kiezers – hun baan (dreigen te) verliezen is dat ongemak zeker niet minder.

Het voorstel voor een hoger salaris is gebaseerd op adviezen van oud-minister Dijkstal om een jarenlange achterstand in te lopen. Maar zover als de commissie-Dijkstal aanraadde gaat het voorstel niet. Een minister, inclusief de minister-president, verdient nu 9.925 euro bruto per maand. Dijkstal adviseerde om daar 12.902 euro van te maken, een verhoging met 30 procent. Daarbij zou de premier 10 procent meer moeten krijgen dan de vakministers.

De zittende coalitie sprak af het voorlopig te laten bij een verhoging met 10 procent. Of het ministerssalaris nog verder moet stijgen in lijn met het advies van de commissie-Dijkstal, en in welk tempo dat moet gebeuren, wilde het kabinet niet zelf beslissen maar overlaten aan een commissie van wijzen.

Als het aan minister Ter Horst (binnenlandse zaken) had gelegen was de verhoging met 10 procent al per 1 januari 2008 ingegaan. Maar inmiddels woedt er een crisis en zijn de twijfels de coalitiefracties binnengeslopen. In het overleg tussen de fracties en met de kabinetsleden zijn allerlei varianten over tafel gegaan met als inzet de juiste maatvoering en timing. Bij maatvoering gaat het niet alleen om de hoogte van het salaris, maar ook om de werkloosheidsregeling voor politici waarin Ter Horst beperkingen wil aanbrengen.

Waar het bij de timing om gaat, spreekt voor zich. Kun je als politicus in tijden van crisis nog op een geloofwaardige manier je zorgen ventileren over werknemers die in de knel dreigen te komen, en tegelijkertijd besluiten je eigen salaris te verhogen? Die vraag lijkt de coalitie met nee te gaan beantwoorden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden