Review

Vergiffenis in drie godsdiensten

In 1713 kwam met de Vrede van Utrecht een einde aan anderhalf eeuw oorlog in Europa. Gemeente en provincie Utrecht namen afgelopen week met Opening 2006 alvast een ruim bemeten voorschot op het beoogde herdenkingsjaar 2013. Een moderne vorm van city marketing want op 'I Amsterdam' volgt zeker 'You Trecht'. Of betreft het: 'Feestcomité zoekt feest'?, zo ging je onwillekeurig denken.

Feit is dat het culturele programma rond het thema conflict en verzoening een klinkende invulling kreeg. Donderdag opende componist Merlijn Twaalfhoven in de Domkerk met 'Echoes across the divide'. Een stuk waarin Turks-Cypriotische en Grieks-Cypriotische koren symbolisch de verdeeldheid van Nicosia ophieven. Na het massaal gezongen nieuwe Utrechts volkslied olv Jos Zandvliet en de prikkelende debatavond 'Bloemen en blaffers', verzorgde Goran Bregovic zondag het daverend slotakkoord in een tot de nok gevuld Vredenburg.

In 'My heart has become tolerant' onderzoekt Bregovic het thema van vergiffenis door islamitische, christelijke en joodse muzikale invloeden bijeen te brengen. Drie sopranen vertegenwoordigden de grote wereldgodsdiensten. Behalve zijn vaste koperorkest, The Wedding and Funeral Band, deden er zo'n dertig vocalisten en muzikanten mee uit Bulgarije, Macedonië, Marokko, Israël en Frankrijk.

Zwalkend tussen opperste chaos en verfijnde discipline liet hij drie muziektradities botsen en harmoniëren. Bulgaarse polyphonie en orthodoxe koortraditie namen het op tegen pompend koper, melodieuze Arabische zang omkringelde een klassiek strijkkwartet.

Die fraaie eenheid in verscheidenheid drukte zich ook in de kleding uit. Op het podium ontwaarde je Bulgaarse boerendracht naast strakke smokings en Arabische djellaba's naast Servische pofbroeken. De evocatie van golvende stemmingen tussen fluisterzacht en orkaankracht en het mengen van uiteenlopende muziekculturen zijn Bregovic op het lijf geschreven.

De in Sarajevo uit een Servische moeder en Kroatische vader geboren componist was ooit de grootste popster van Joegoslavië. Na het uiteenvallen van zijn land, ontpopte hij zich tot een culturele bruggenbouwer. De filmmuziek die hij componeerde voor regisseur Kusturica verried al zijn eclectisch talent. De monsterprojecten die hij sinds 1995 op de podia bracht, verraadden Bregovic' flair om kwantiteit aan kwaliteit te verbinden.

In Vredenburg betoonde hij zich een minzame alleskunner die met kleine handgebaren de chaos regisseerde. Zijn assistent Radivojevic, een vervaarlijk uitziende boeienkoning, deed de rest. De tien minuten laaiend applaus veroorzaakten een onvrede van Utrecht, maar de maestro keerde niet weer. Wel op 17 juni als hij het Amsterdam Roots festival opent.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden