Vergelijking van religieuze tradities slaat nergens op

Ik wilde dat iemand me even gewaarschuwd had, dat de 'verheerlijk-je-eigen-religieuze-traditie'-weken in deze krant waren aangebroken. Dan had ik ook wel wat fijne stukjes geproduceerd, hoor. Over die mooie islam, die toen we hier in middeleeuwse duisternis rondtastten, bezig was met haar eigen gouden eeuw van verlichting en wetenschappelijke ontdekkingen. Over sultan Mohammed V van Marokko, die er in 1940 door speciale regelgeving voor zorgde dat de Marokkaanse Joden niet naar de nazistische gaskamers afgevoerd konden worden. Of misschien over die bekoorlijke legende over de profeet Mohammed die zijn eerste religieuze leringen accepteerde van een christelijke monnik genaamd Bahira.

Daartegenover had ik dan kunnen zetten dat de christelijke kruistochten onder pauselijk mandaat plaatsvonden, dat het nationaal-socialisme aanvankelijk in een 'christelijke cultuur' wortel heeft geschoten en dat jodendom en christendom verschrikkelijk intolerant zijn, omdat zij de profeet Mohammed niet erkennen en de islam de joodse en christelijke profeten wél.

Maar dat doe ik niet, hè.

Want het zijn me nogal een vergelijkingen. Geschiedkundig zowel als theologisch zijn alle bovengenoemde punten op allerlei fronten te nuanceren. Daarom kan ik enkel verbaasd knipperen bij stukjes die omgekeerd wél proberen dit soort scheve vergelijkingen te maken. Eerste case in point was de meestal zo zoetgevooisde collega Jean-Jacques Suurmond, die onlangs een smeuïge parabel bakte van een andere-wang-Jezus en een hoofd-afhakkende profeet Mohammed. Daarbovenop kwam deze week dan niet-hoogleraar David Pinto, die met een klassieker pronkte: binnen het jodendom/Oude Testament bestaan weliswaar óók vreselijke dingen, maar niemand die het nu nog in zijn hoofd zou halen daarnaar te handelen. Dit, uiteraard, in tegenstelling tot de barbaarse moslims die nog altijd hun woestijn-ideologie op een vreselijke manier interpreteren en uitvoeren.

De onderliggende gedachtenstroom van beide heren is duidelijk. De eigen religieuze traditie en cultuur worden op het schild gehesen, om nog maar eens ten overvloede te laten zien hoe ver de islam van ons in het beschaafde Westen afstaat.

Ja, mannen. Een blind paard kan ook nog wel zien dat de islam vandaag de dag haar eigen theologie vaak op een gruwelijke manier verminkt. Dan is het reuze comfortabel pennen over hoezeer het geweld in het DNA van moslims verweven is en hoe geweldig veel verder de rest van de wereld is, maar daar heeft echt helemaal niemand wat aan. Beschavingen komen en gaan. Wat mij zorgen baart is dit: als jullie, vrije, goedopgeleide, westers-georiënteerde kerels het verschil al niet kunnen maken tussen oorlogs-retoriek en godsdienst, of tussen omstandigheden eeuwen geleden en nu... Hoe verwacht je dan dat moslims, gevangen in waanzinnige strijdtonelen, of verminkt door ideologische zeloten, of niet gezegend met moderne opleidingen, dat verschil wél ooit kunnen maken? Graag pasklare antwoorden, in plaats van pasklare voorstellingen van zaken.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden