Verfijnde barokdans eindigt als rococo-drama met te veel pathos

Scapino Ballet Rotterdam
'Pearl' met het Combattimento Consort Amsterdam. Tournee t/m 8/4. www.scapinoballet.nl

Vrouwen draaien rond in een beklemmende omhelzing. Het zijn net slagschepen met die breed makende crinolines onder hun jurken van brokaat. Als blikken konden doden... Om hen heen staat het 'gevolg' in spanning toe te kijken: vliegen de dames elkaar in de haren of blijft het bij 'beleefd' rondjes om elkaar heen draaien?

'Pearl' van Scapino Ballet Rotterdam is een associatieve verkenning van de stijlperiode barok, maar dan wel in Hollywoodclichés. Dit is een wereld van 'socialites' en uitgestotenen, van onzekere schone jongelingen die wedijveren om de gunsten van zelfbewuste Marie-Antoinettes. De dansproductie doet denken aan de verfilming van de brievenroman 'Les liaisons dangereuses' van Choderlos de Laclos, waardoor barok (ook al zou je dit eerder als rococo aanduiden) in moderne ogen als keurslijf van sociale conventies en web van intriges is gaan gelden. Een wereld waarin authenticiteit breekbaar is.

Net als in de film komen er natuurlijk barstjes in de status-quo van de aan het perverse grenzende barokverfijning. Op het moment dat er échte emoties gaan spelen. Wanneer het gaat om eenzaamheid, liefde en tederheid. Dat verbeeldt Ed Wubbe, meester in het intieme duet, uitstekend. Doordat de mannen ook crinolines onder hun kostuums dragen, wordt het om elkaar heen baltsen van geliefden een tour de force van ingehouden passie.

In de groepsdansen put Wubbe losjes uit hofdansen als menuet en sarabande en zet daar zijn gevoel voor lyriek fraai tegenover. Ook hier zien we barokclichés voorbijkomen: een pastorale rondedans onder luidkeels gekir, een vlammend degenduel (we horen op band ook geweerknallen), een maskeradedans. Choreografisch is er veel te genieten van dit esthetische muziekballet. Maar het ontbreken van dwarsverbanden in de terloopse associaties over wat Wubbe denkt dat barok behelst, gaat wringen.

Die dramaturgische spanning is er wel in de wisselwerking met de muziek van (voornamelijk) Vivaldi, live uitgevoerd door een sterk Combattimento Consort. Alt Helena Rasker, op toneel aanwezig, legt via haar stem een direct lijntje naar de dansers, en via hen naar ons hart.

Zonde dat Wubbe aan het einde uit de bocht vliegt. De Wubbe-lyriek die eerder 'barok' aanwezig was maar verder zorgvuldig was gedoseerd, verandert in een rococo-melodrama. De 'demaskerade' wordt dan met pathos aangezet. Terwijl het slotbeeld al zo veelzeggend is: slechts de crinoline hangt nog rond de heupen van danseres Ralita Malehounava; verder is zij zo naakt, zo fragiel - zo mens. Een slotbeeld dat nagalmt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden