Verengelsen of niet verengelsen, dat is de vraag

Afgaande op de e-mails van lezers van deze rubriek is het gebruik van Engelse woorden in het Nederlands onze grootste collectieve taalergernis. Waarom wijzen we op de grote impact van iets als we ook kunnen zeggen dat het een grote invloed heeft? Waarom gaan we voor Kerstmis shoppen in plaats van winkelen? Waarom zeggen we flabbergasted te zijn als we ook simpelweg kunnen zeggen dat we stomverbaasd zijn?

De aangehaalde leenwoorden zijn zo ingeburgerd dat bestrijding ervan een gevecht tegen windmolens is. Bovendien, waarom zouden we ze willen bestrijden? Talen beïnvloeden elkaar nu eenmaal. Het Nederlands heeft ooit baas uitgeleend aan het Engels om er later big boss en bosskey voor terug te krijgen.

Als we een woord niet echt nodig hebben, verdwijnt het vanzelf weer. Dat geldt ook voor Engelse woorden. Vooral Engelse zakenwoorden zijn aan mode onderhevig. Zo is riskmanagement alweer verdrongen door risicomanagement, terwijl de ooit populaire term break-upvalue heeft plaatsgemaakt voor splitsingswaarde.

Als een Engels woord wél blijvend de Nederlandse taal verrijkt, is dat meestal omdat er geen alternatief is, of omdat de Nederlandse pendant een eigenschap ontbeert die het Engelse woord wel heeft.

Zo is flabbergasted niet zozeer aantrekkelijk dankzij de betekenisinhoud (daar hebben we al woorden voor), als wel door de expressieve kwaliteiten. Met nadruk uitgesproken brengt flabbergasted immers meteen het gevoel van verbazing over. Zoals elk woord heeft ook een leenwoord zo'n unieke succesfactor nodig om in onze taal te overleven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden