Verdonks gevecht tegen de dubbele nationaliteit heeft ook iets dubbels

Minister Verdonk heeft op zichzelf wel een punt dat ze deze week in Marokko het probleem van de dubbele nationaliteit indringend aan de orde heeft gesteld. Marokkanen krijgen sinds jaar en dag hun nationaliteit bij geboorte, ongeacht waar ze wonen. Consequentie van dit beginsel is dat een Marokkaan altijd een Marokkaan blijft, inclusief zijn nazaten die misschien wel tot in het derde, in het vierde en zelfs tot in het honderdste geslacht in Nederland of een ander land wonen. Dat is natuurlijk absurd.

Het absurde is dat Marokkaanse onderdanen geen vrije keus wordt gelaten. Of zij het nu leuk vinden of niet, zij maken deel uit van het drievoudige verbond God, de koning en de nationaliteit. Marokkanen zijn onderdanen van de koning, die op zijn beurt weer de religieuze leider is van de Marokkaanse moslims. Zo'n verbond is niet makkelijk te verbreken. Vergelijk het met de trits God, Nederland en Oranje. Het kan natuurlijk wel. Een Nederlandse Marokkaan kan zijn paspoort inleveren als hij dat wil, maar dat is volgens het PvdA-kamerlid Arib, zelf van Marokkaanse afkomst, onacceptabel.

De dubbele nationaliteit kan ook vervelende consequenties hebben. Huwelijken van Nederlandse Marokkanen die in Marokko worden gesloten, vallen zodoende automatisch onder Marokkaans recht, wat voor vrouwen rampzalig kan uitpakken. Ze kunnen eenzijdig verstoten worden. En als er kinderen ontvoerd worden, staat een van de ouders meestal ook machteloos. Maar het zwaarst weegt voor de minister dat de dubbele nationaliteit de integratie bemoeilijkt. Zij vindt dat derde-generatie-Marokkanen een onomwonden keus moeten maken: hetzij voor Nederland, hetzij voor Marokko. Anders blijft de relatie met Nederland halfbakken.

Daar zit misschien iets in, maar het heeft ook iets geforceerds -alsof ze de liefde voor Nederland wil afdwingen. En dat terwijl we inmiddels in een wereld terechtgekomen zijn waarin mensen vaak vele indentiteiten in zichzelf verenigen. Waarom zou een Nederlandse Marokkaan niet iets met Marokko mogen hebben? Of een Nederlandse Turk met Turkije, of een Amerikaanse Nederlander met Amerika? Daar is niets op tegen. Het opent zelfs tal van nieuwe mogelijkheden.

Verdonk had deze kwestie daarom beter over de boeg van de vrije keuze voor burgers kunnen gooien. In plaats daarvan komt ze aan boord met het afdwingen van loyaliteit en loopt ze als een olifant door de Marokkaanse porseleinkast.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden