Verdient V&D een monument? Vertel uw verhaal.

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag.

Voor zijn 23ste verjaardag vroeg de jongste zoon vorige maand een lunch bij La Place, op de bovenste verdieping van de V&D in Utrecht. "Net als vroeger." In een adem voegde hij hieraan toe: "Want nu kan het nog". Waarmee hij maar liet zien dat nostalgie ook jonge twintigers kan treffen.

Lunchen bij La Place, dat kan nu op veel plaatsen niet meer. Misschien ooit wel weer, maar dan zal het anders zijn dan het was. Persoonlijk laat ik er geen traan om dat er nooit meer een kassabon met het V&D-logo in mijn portemonnee zal zitten. Als ik het al erg vind dat de vestigingen na 128 jaar sluiten, dan is dat vanwege het lot van de 8000 personeelsleden.

Ik ben er nuchter onder. De Winkel van Sinkel bestaat ook al niet meer als warenhuis, alleen als café in Utrecht. Zonder V&D moeten we toch ook kunnen overleven. Misschien is mijn koele reactie ingegeven door het feit dat ik V&D pas leerde kennen toen ik zelf al de twintig gepasseerd was. Anderen reageerden emotioneler.

Lezer Albert Weijman stuurde een suggestie om een museale V&D in stand te houden, "met beleving en webshop" (Opinie, 19 februari). Ook hoorde ik suggesties dat de overheid de naam en het concept van het warenhuis moet behouden omdat het tot het cultureel erfgoed van Nederland zou behoren.

Kortom, het nieuws over het faillissement leidt tot twee kampen. In het ene haalt men de schouders op, in het andere heerst droefenis. Daar ziet men alle reden voor de oprichting van een monument, hetzij virtueel, hetzij tastbaar.

Het warenhuis, opgericht in 1887, heeft zonder twijfel in de levens van velen een rol gespeeld. Echtparen dronken er ooit hun eerste glaasje limonade samen, klanten kregen een band met vaste verkoopsters, al die verdiepingen vol meubels en mode konden inspirerend zijn voor een volwassen leven met een zelfingericht huis. En La Place was niet alleen voor mijn kinderen de plaats om met de familie en met uitzicht te lunchen.

In de Verdieping schrijft Jan van Mersbergen vandaag over zijn eigen ervaringen bij V&D.

Grijp u kans en maak ons deelgenoot van uw verhaal over V&D. Was het alleen maar een gebouw om doorheen te lopen omdat de kortste weg van de parkeerplaats naar de andere winkels dwars door de afdeling horloges en handschoenen van Vroom en Dreesmann liep? Bent u gehecht geraakt aan een bepaalde vestiging, aan het trappenhuis, aan een vaste toegewijde verkoper van herenmode?

Hoort V&D in het rijtje Verenigde Oostindische Compagnie, Holland Amerika Lijn, Fokker, Daf en Koninklijke Hoogovens?

Dit is uw kans een monumentje op te richten voor het warenhuis dat na bijna 130 jaar verdwijnt.

Wat is uw verhaal over V&D?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden