Verdeeldheid is het nieuwe normaal

Het was nog geen kinderbedtijd toen Wilders en Rutte maandag kun kemphanengevecht hielden, dus zoon (5) en dochter (7) keken mee naar 'EenVandaag'. "Ik ben voor Rutte", zei zij. "Maar eigenlijk ben ik voor de dierenpartij, want de baas daarvan is een meisje."


Ik trots. Dat eerste had ze misschien van mij, het tweede kwam echt van haarzelf. Ze had Marianne Thieme in de krant gezien (!) en vroeg zich af waarom zij niet 'de baas van het land' werd. (Jaja, niet de premier maar het parlement is de echte baas, maar hoe leg je dat een zevenjarige uit.) De emancipatie sijpelt gelukkig al door naar de volgende generatie. Hopelijk mogen de meisjes in haar tijd meer dan een vrouwendebat op zondagochtend.


Nu was dit grotejongensdebat in mijn huiskamer maar half te volgen met twee kinderen die er fel doorheen debatteerden. "Nepbelofte, hahaha!" Ik vond het wel even best. Veel nieuws hoorde ik toch niet. Bovendien: er klopt iets niet aan zo'n debat tussen rechts en nog verder rechts, alsof alle andere ideeën niet bestaan. In zo'n Amerikaans tv-debat staan tenminste de énige twee kandidaten tegenover elkaar; meer smaken zijn daar niet. Ging mijn sympathie in deze tweestrijd uit naar de premier, moest ik opeens applaus aanhoren voor zijn rechtse beleid alsof ik geïncorporeerd werd in zijn achterban. Het voelde hypocriet.


Cabaretier Freek de Jonge maakte erna gelukkig gehakt van de woorden van Rutte in zijn vijfde verkiezingsconference 'De 5temmin5' (VPRO). De Jonge was scherp en tegelijk zacht, ouderwets geëngageerd maar constructief in plaats van zuur. Knap hoe hij zichzelf opnieuw uitgevonden heeft. Hoewel hij te hard en wanhopig schreeuwt (sorry, gevoelskwestie), legde hij haarfijn het vergrootglas op de ingezonden brieven van politici in de krant. Over Ruttes brief: "Eerst zijn we bijna allemaal van goede wil, en daarna lijkt het wel alsof niemand meer normaal doet. Dat ging snel." Over de PvdA-brief: "Een oproep aan ons allemaal." "Onze vrijheid? Dat kan juist niet. Vrijheid is vrijheid. Als ik zeg 'mijn vrijheid', neem ik iets van de ander af."


Wanneer hij ook de SGP-Valentijnsbrief 'Kies elkaar' en het programma-A4'tje van Wilders fileert, zien we de knulligheid van al die boodschappen. Het onvermogen om woorden te zoeken die tot verbinding of verbetering moeten leiden. In zijn slotscène schetst hij een totale botsing van bevolkingsgroepen in Amsterdam, waarna de rust wederkeert. "Eigenlijk kan er niets mis gaan in Nederland, gaat u rustig slapen."


"In het kader van sussen en blussen...", had hij eerder al gezegd. Paradoxaal eigenlijk, Freek de Jonge was toch een 'zeurpiet'? De afgelopen weken lieten verschillende originele tv-programma's over politiek zo'n zelfde paradox zien: normaal zijn het de rebellen en kritische geesten die verontrusten, die de verkleefde boel uit elkaar trekken. Nu staat Freek de Jonge de verhitte samenleving te blussen. Probeert relzoeker Danny Ghosen in 'Danny zoekt stemmers' (NTR) oprecht nog mensen over te halen toch hun stemrecht te gebruiken. Wil de eigengereide Tim Hofman jongeren bij de politiek betrekken. Kortom verdeeldheid is het nieuwe normaal, en dan gooit een echte rebel zijn kont tegen de krib door verbinding te zoeken. Spannende verkiezingsdag!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden