Verbroedering van Afrikaanse fans in Yeoville

In vervallen wijk van Johannesburg dansen immigranten tijdens Afrika Cup

Emanuel Lagosu wil een paar minuten lang niet gestoord worden. Tussen alle dansende, springende en zingende Ghanezen loopt hij te ijsberen voor café African Corner in de immigrantenwijk Yeoville in Johannesburg. Hij zwaait driftig een sjaaltje in de kleuren van de Ghanese vlag op en neer. "Nu even niet, ik ben met mijn goden aan het praten."

Lagosu is kennelijk toch een beetje zenuwachtig geworden, nadat Ghana zondag in zijn eerste ontmoeting van de Afrika Cup een 2-0 voorsprong uit handen heeft gegeven tegen Congo. Dat hadden hij en zijn vriend Prince Adjetey minuten eerder nog voor onmogelijk gehouden. Ghana is de grote favoriet voor de eindzege dit toernooi. "Niemand verslaat Ghana", had Adjetey geroepen. "Die cup staat feitelijk al in Accra. Wij zijn het Brazilië van Afrika. Voetbal zit Ghanese jongens in het bloed. Iedereen in ons land groeit op in een voetbalfamilie."

Als Lagosu is uitgepraat met zijn goden komt hij aanzetten met een plastic hertenhoofd onder zijn arm. De springbok is eigenlijk de mascotte van het Zuid-Afrikaanse rugbyteam. Maar nu even niet. "Dit dier symboliseert Ghana", zegt hij stellig. "Want leeuwen zitten achter alle dieren aan, maar de springbok is het snelst van allemaal en wordt dus als laatste opgegeten. Zo zullen wij ook als allerlaatste overblijven in dit toernooi."

De sfeer voor African Corner is uitzinnig. Al ver voor de aftrap stonden Congolese immigranten aan de ene kant van de straat en Ghanese immigranten voor hun stamcafé aan de andere zijde. Ze zongen, zwaaiden met hun vlaggen en schreeuwden elkaar leuzen toe. "We deden dat vorige week ook tijdens de oefenwedstrijden van onze teams", zegt de Ghanese immigrant Richard Osei Bonsu. "En we zullen dat blijven doen, elke dag dat onze landen spelen."

Het kan bovendien bij elke tegenstander. "Het mooie van Yeoville is dat hier immigranten wonen uit bijna alle Afrikaanse landen", legt Lagosu uit. "Wie de sfeer van het Afrikaanse landentoernooi wil proeven, dient daarom hier te zijn." En inderdaad: het toernooi mag op veel plekken in Johannesburg niet leven, in de vervallen straten van Yeoville compenseren ze dat met verve.

Zodra de wedstrijd was begonnen, hadden de Ghanezen massaal hun toevlucht gezocht in African Corner. De donkere, muffe kroeg stond direct bomvol. De Congolezen renden de hoek om en verzamelden zich in de veel grotere sportsbar Supabets rond maar liefst zo'n veertig televisieschermen.

Ze hebben er daar aan het begin van de wedstrijd al even veel vertrouwen in als de Ghanezen verderop. Lebo Mafumane heeft zelfs behoorlijk wat geld ingezet op een overwinning van zijn geboorteland. Dat Ghana favoriet is maakt hem niet uit. "Alleen maar goed, dan win ik meer", lacht hij.

En Congo is de eerste helft ook beter. "Vergeet niet dat wij één van de beste clubteams van Afrika hebben", zegt Avsene Banza. Hij heeft het over TP Mazembe, dat al meerdere keren de Afrikaanse versie van de Champions League won. "De meeste spelers komen van die club. Zij voetballen niet in Europa, maar hebben toch veel internationale ervaring. Ze zijn voor niemand bang."

De massa in het sportcafé gaat volledig uit zijn dak als Congo bij 0-0 op de lat schiet. Mensen rollen over de grond van teleurstelling. Om de hoek zegt Adjetey echter iets later stoïcijns: "Dat wisten we, hoor, dat die bal op de lat zou gaan. We wisten dat onze goden Ghana niet in de steek zouden laten."

Maar dat doen ze bij 2-0 toch. Na de aansluitingstreffer kleurt de straat opeens weer blauw met Congolese vlaggen. En als het later uit een penalty gelijk wordt, keren veel Congolezen zelfs helemaal niet meer terug naar hun kroeg. Op straat is het leuker. Vrouwen dansen en slaan op hun billen. Mannen springen er met gevaar voor eigen leven bovenop motorkappen van langzaam passerende auto's.

Richting het eind van de wedstrijd lijkt de sfeer even grimmig te worden. Maar na het eindsignaal vallen Ghanese en Congolese immigranten elkaar dan toch weer in de armen. Ook Osei Bonsu (Ghana) en Johnson Cembu (Congo). "Uiteindelijk zijn wij allemaal één grote Afrikaanse familie", verklaren ze in koor. "Voetbal moet verbroederen. Daarom is 2-2 een fantastische uitslag."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden