Verantwoord eten.

Eén keer in de week koken twee dames op één van de vele commerciële, Pakistaanse televisie-zenders een maaltijd. Dat wil zeggen: de gast kookt en vertelt wat ze aan het doen is en de ander, de presentatrice, vertelt dat in haar eigen woorden na. Het zijn moderne dames met een boodschap: gezonder eten. Minder vet, meer groenten en fruit. De traditionele Pakistaanse keuken, die in veel opzichten dezelfde is als de Indiaase keuken, is vet. Vet door het schapen- en waterbuffelvlees, en vet door de de ghee (spreek uit: gi) de geklaarde boter van waterbuffelmelk, waarin alles bereid wordt.

Het is gevaarlijk werk dat die t.v. kokkinnen doen: voortdurend dreigt hun dupatta, een meterslange shawl die achterstevoren over hun schouders hangt, af te zakken en vlam te vatten. In het echt gebeurt dat herhaaldelijk en verbranden vrouwen levend bij het bereiden op het petroleumtoestel van de maaltijd voor hun familie. Dit soort ongevallen heeft een eigen naam gekregen: stove burning. Zelden zijn het werkelijke ongelukken. Het zijn moorden gepleegd door de schoonfamilie van de vrouw. Ontevreden over het een of ander overgieten ze haar met petroleum en steken de vlam in haar dupatta.

Pakistan heeft zon en water ( de Indus met zijn honderdduizenden grote en kleinere irrigatie kanalen), en alles groeit er en alles is er op de markten te koop. Tarwe en rijst en aardappelen. Abrikozen en kersen. Aardbeien. Appels en guava. Sinaasappelen en mandarijnen en bananen. Druiven, meloenen, perzikken. En het lekkerste van al het fruit in de hele wereld: mango's. Mango's waarvan er in Pakistan alleen al negentig verschillende soorten bestaan en waarvan de Sindhi's, uit de zuidelijke provincie Sindh de allerbeste zijn: klein, sappig, geel als de zon. Mango's die niet te vergelijken zijn met de keihard opgeblazen groen-rode rugbyballen waarmee we het in Nederland moeten doen. Met de tomaten is het hetzelfde: in Nederland zijn het perfect ronde smakeloze rode wattenbollen, in Pakistan zijn de tomaten als in Italië en Zuid Frankrijk: grillig gevormd, in de zon gerijpt, dieprood en bitter-zoet.

Mijn gezin houdt het meest van mediterane gerechten en mijn gasten zet ik het ook meestal voor. Alles wat daarvoor nodig is wordt in Pakistan verbouwd en is op de groenten markten van Islamabad te koop. Aubergines en courgettes. Artichokken en asperges. Sperziebonen en doperwten. Kropsla, ijsbergsla, eikenbladsla. Spinazie en postelein. Rode en witte kool. Bloemkool. Komkommer en radijs. Avocado's. Basilicum, peterselie, koriander, rozemarijn en tijm.

De slager in Islamabad heeft vers kalfsvlees en lamvlees. Op dinsdag verkoopt hij verse vis, gevangen voor de kust van Baluchistan.

Al het andere dat een Salade Niçoise, een pasta putanesca of een osso bucco authentiek maakt is bij de kruidenier te vinden. Van olijfolie tot ansjovis, en van mozarella tot geitenkaas.

De hoofdstad van Pakistan heeft alles om een gezond leven te leiden. De lucht is er schoon en er is ruimte en rust om in de buitenlucht aan lichaamsbeweging te doen. Maar zoals Cruijf al zei, heeft ieder voordeel zijn nadeel (of was het andersom?). Groenten en fruit kunnen de hitte, de viezigheid en het ongedierte van Pakistan alleen maar overleven doordat ze zijn vol gespoten met pesticiden. Het gif binnenin doet niets tegen dat wat er aan de buitenkant zit: parasieten en, voor het blote oog, onzichtbare wormen. Als de groenten, de aardbeien, de druiven en de kersen van het land komen worden ze eerst gewassen in de sloot. Dat is zwaar vervuild water, en dan bedoel ik nog niet eens vervuiling door landbouwgif. Het is water dat voor ongeveer de helft bestaat uit de uitwerpselen van mensen en dieren, water waarin kadavers drijven, en de was en de afwas worden gedaan. De enige manier om te voorkomen dat de wormen en de parasieten een eigen leven gaan leiden in onze ingewanden is ze lang te koken of in de oven te bakken of een halve dag ondergedompeld te houden in zuiver en duur mineraalwater vermengd met chloor. Op beide manieren gaan wel samen met de bacterieën de vitaminen dood maar blijven de chemicaliën vrij spel in ons lichaam houden.

De boodschap van de Pakistaanse televisie kokkinnen aan hun landgenoten om gezond te eten is dan ook een illusie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden