Opinie

Veldhuis en Kemper dachten over alles wat al te goed na

’Tijd heelt alle zonden’ door Veldhuis en Kemper. Regie: Geert Lageveen, dramaturgie: André Veltkamp. 9/12 Amersfoort, 12/12 Meppel, tournee t/m 8/6. www.veldhuisenkemper.nl

Remco Veldhuis en Richard Kemper vormen een wonderlijk duo. Ze zijn vanuit goedbetaalde reclamebanen, hup, zo het ’onzekere’ cabaret in gestapt. In 1999 konden ze in de finale van Cameretten niet op tegen Marc-Marie Huijbregts, maar de tweede plaats was binnen.

Daarna werkten ze in alle rust aan ’Half zo echt’, waarin ze hun overstap van reclame naar cabaret theatraal verwerkten. Dat programma leverde ze en passant ook de megahit ’Ik wou dat ik jou was’ op. In het theaterprogramma bedoeld als parodie, maar die ontging de radioluisteraar volledig. De vergelijkingen met Acda en De Munnik, immers die andere zingende cabaretiers, borrelden onmiddellijk op.

In ’De Geur Van’, het tweede avondvullende programma van Veldhuis en Kemper, vonden de heren al meer hun eigen draai door het reclameprincipe ’Alles is maakbaar’ te toetsen aan hun eigen leven en relaties. Ze bespraken openlijk hun twijfels en ergernissen, wat ze al snel de titel ’mannelijke variant op ’Sex and the City’’ opleverde. Voorstellingen vol persoonlijk engagement dus.

Dat is ook het recept voor hun derde theatershow, ’Tijd heelt alle zonden’. Opnieuw blijven Veldhuis en Kemper dicht bij zichzelf. De lijn in het kort: twee vrienden hebben elkaar een halfjaar niet gezien en praten bij. Er valt ook nogal wat te bepraten want de een gaat de volgende dag trouwen en de ander heeft intussen een zoon gekregen.

Ze dralen om elkaar heen en willen niet meteen het achterste van hun tong laten zien. Dat is spannend om te zien, omdat ze elkaar verbaal de loef proberen af te steken. In scherpe heen-en-weer schietende dialogen worden opnieuw veel grappen over de man-vrouwrelatie gemaakt. Minder clichématig dan voorheen, je kunt zien dat ze gegroeid zijn.

Tussen die crosstalks zitten liedjes van hun nieuwe cd ’Wat heb je nodig’. De teksten zijn beter dit keer, zorgen niet onophoudelijk voor kromme tenen gelukkig. Zelfs hier een daar een zin om te onthouden, zoals in ’Met de duiven mee’: ,,Ik ben er het komend jaar voor helemaal niemand/Vanaf morgen wil ik één jaar van mij af.”

Sinds hun vorige voorstelling worden ze geregisseerd door acteur Geert Lageveen. Die toneelmatige visie zie je terug in ’Tijd heelt alle zonden’. Het verhaal is scenisch opgebouwd met hier en daar een uitstapje vol parodieën op onder meer Henk Westbroek, Marco Borsato, Huub van der Lubbe en Jochem Myjer. Om vervolgens snel te concluderen dat mensen nadoen wel heel erg ’Jochem Myjer’ is.

Over alles is heel goed nagedacht. Kleding is in orde, belichting ronduit prachtig, decor sober zodat de aandacht naar de mannen en hun teksten uitgaat. Maar op de een of andere manier raakt het me niet, ik blijf een beetje wantrouwend. Alsof het té af is. Gelikt is dan misschien het goede woord, Veldhuis en Kemper zijn en blijven reclamejongens, die vorm nu eenmaal heel belangrijk vinden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden