Vegetariërs: op naar Beverwijk voor de kip met hamsmaak

Het zijn van die dagen. Het kerstbrood al op, nog geen oliebollen, de kinderen jengelen onder de kerstboom – wat doet een wijze vader in deze omstandigheden? Die vader gaat op stap, in zijn eentje.

Mijn uitstapje gaat, zo tussen de saaiste dag van het jaar en de saaiste dag van het jaar, naar Beverwijk. In die beroete gemeente onder de Hoogovens is ieder weekeind weer een Zwarte Markt – toepasselijke naam in dit gebied. Vorig jaar nog opende een Chinese markt zijn deuren, waar zelfs Chinezen uit China op af kwamen. Al jaren wil ik er heen, maar ja, ver weg en wat kost dat wel niet?

Nu, bijna niets, blijkt wanneer de rij mensen voor me tot de kassa is geslonken; voor luttele euro’s betreed ik het paradijs van de omgevallen vrachtauto’s. Achter de eerste hal, vol rommel, ligt een heel plein, waar een roodgekleurd blok hoog oprijst. Dat is Chinatown. Achter grote glazen deuren wacht een grote, overdekte ruimte, als een plein.

Voelt de bezoeker zich nu meteen in China? Het decemberweer werkt niet mee, het grote aantal eettentjes wel: twaalf tel ik er in de gauwigheid, alle in oosterse sfeer. Fast-food natuurlijk, geen bezoeker komt hier om uitgebreid te dineren.

In de gangen achter het plein verdringen zich kleine zaken met Chinese waren – weinig eten, moet ik zeggen, vooral lampions. Er hangt een vreemde geur die niets met voedsel te maken heeft. Het is aceton, afkomstig uit de vele nagelzaakjes waar Oosterse én Westerse dames zich prachtige kunstnagels aan laten meten.

Dan schijnt, helemaal achterin, het vertrouwde licht van brandende tl-buizen. Na een tiental passen duikt links een enorme koelvitrine met voorbereid eten op, Aziatisch uiteraard. Rechts ligt de grootste toko aan deze kant van het Noordzeekanaal. Vier of vijf ruime gangen van een meter of twintig diep, volgepakt en afgeladen met etenswaren. Rijen diepvriezers en koelingen liggen vol geheimzinnige pakjes en zakken. Er is geen beginnen aan een opsomming, maar toch een poging: watermimosa. Diepgevroren babyoctopusjes. Diepgevroren babyoctopusjeskoppen. Swamp eel. Zeshonderd soorten kroepoek, casavechips, rempejek. Een kast vol kruiden. Een stelling gedroogde paddestoelen. Korean dumplings. En het gekste misschien nog wel: diepgevroren vegetarisch vlees, in verschillende smaken; 'worst met kipsmaak’, bijvoorbeeld, en 'kip met hamsmaak’.

Uiteindelijk moet een mens kiezen. Na een snelle hap en een haastige terugreis blijkt thuis mijn boodschappenmand gevuld met een blikje aloë vera dat tussen peer en lychee in smaakt; veel te lekker om op een gezicht te smeren. De eendenzwemvliezen, die ook uit de tas komen zetten, zwabberen wat bleek over de aanrecht maar blijken lekkere kluifjes wanneer ze eenmaal zijn gesmoord met sojasaus. Het blikje 'black jelly’ opent een gat in de nacht en smaakt nergens naar, echt nergens. De harige bollen blijken 'apekoppen’ te heten en zijn smerig, maar wel pittoresk. Er zijn wasabi-zoutjes bij, haast zonder calorieën, en stukjes gerookte varkenskrabbetjes, bittere komkommerthee die vaag wat weg heeft van verbrand meel. En alweer het gekst: namaakkip met hamsmaak. Veel steviger dan het geleiachtige uiterlijk zou doen geloven, en met vezels die werkelijk aan vlees doen denken. Als ik vegetariër was zou ik het wel weten: op naar Beverwijk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden