Veertig plus zijn ze, alleenstaand en baas over eigen leven. Maar de vriendinnen van Macrander kampen met een lastig verlangen.

Vroeger had ik slechts één alleenstaande tante, de rest van mijn familie was braaf getrouwd. Deze tante was de vruchtbare leeftijd voorbij en dus een ouwe vrijster. Een leuk mens. Ze verdiende haar eigen geld en speelde in haar vrije tijd contrabas. Misschien was ze wel té leuk, té goed gebekt, té creatief en té zelfstandig voor de man van destijds.

Ik ben nu veertig plus -de vruchtbare leeftijd voorbij- en heb opvallend veel leuke, goed gebekte, creatieve en zelfstandige, alleenstaande vriendinnen - met of zonder kinderen. Ik ben ditmaal met mijn gezinnetje de uitzondering op de regel. De relatiemarkt voldoet niet voor mijn vriendinnen, die inmiddels onherstelbaar beginnen te rimpelen en dat is lastig, treurig en pijnlijk.

Het grote aantal alleenstaande veertig-plusvrouwen is natuurlijk een gevolg van de emancipatie. Mijn vriendinnen kampen met enerzijds geheel zelfstandig willen zijn en anderzijds: dat lastige verlangen. De bloedmooie Karin, van wie je zou verwachten dat de mannen in slaapzakjes voor de deur liggen, terwijl ze integendeel chronisch relatieloos is, zegt zuchtend: ,,Ach ja, een relatie is geen noodzaak meer. Wij staan op eigen benen, dus een partner moet iets anders toevoegen dan geld.'' Deze vrouwen zijn de sprookjesleeftijd voorbij: ze weten dat de prins op het witte paard niet bestaat. Ze willen 'gewoon' een leuke man. Niet één die de fietsband plakt, maar één met wie je een emotionele, intellectuele en lichamelijk bevredigende uitwisseling hebt. ,,Er zijn niet zoveel leuke mannen'', zegt Karin, terwijl ze haar fraaie, donkere wenkbrauwen fronst. En dat laatste beamen de meesten. De bruisende, levenslustige Esther, moeder van drie kleine kinderen, die op voet van oorlog leeft met haar ex, noemt mannen zelfs 'emotionele neanderthalers'. Ondertussen blijft er toch dat zeurende verlangen naar een levenspartner.

Eva -gescheiden, drie kinderen, van wie één gehandicapt, man is hertrouwd- mailde mij dat ze last heeft van 'een verschrikkelijk verlangen naar de warmte van een ander lichaam'. En dat blijkt moeilijk te vinden. Ze verdiept zich in oosterse filosofieën van bijvoorbeeld Krishnamurti, die ernaar streeft los te komen van welke gehechtheid dan ook. ,,Natuurlijk is er dat verlangen om één te kunnen zijn met iemand'', zegt ze, ,,maar hoe ontluisterend is het om te zien dat dit bijna niet gebeurt, of je nou wel of geen relatie hebt.'' Dus onderzoekt en bestrijdt zij het pure verlangen zelf. Maar ze kijkt óók af en toe op de datingsites.

Natuurlijk zijn er ook veel alleenstaande mannen, voor wie de relatiemarkt niet voldoet. Op de dating-site www.onehello.nl is het aantal zoekende mannen zelfs groter dan het aantal vrouwen. Maar deze mannen zoeken niet het geëmancipeerde type van mijn vriendinnenschare. En dan: zijn ze wel alleenstaand? Mijn lieve vriendin Joyce kwam erachter dat haar man aan het internetdaten geslagen was, waarop ze hem het huis uitzette. Mijn indruk is ook dat mannen eerder een nieuwe, jongere (!) vriendin vinden. Zoals de onlangs gescheiden Annelies schamper zegt: ,,Een troostmeisje''. Zij wil voorlopig even helemaal niks van mannen weten.

Een aantal gescheiden vriendinnen met kleine kinderen is bij hun voormalig partner gestruikeld over het toch niet eerlijk delen in de zorg. Zonder partner, waar geen betrouwbare afspraken mee te maken zijn, ben je dan beter af, maar op de relatiemarkt ben je als moeder met kleine kinderen niet in het voordeel. Vrolijke Manja, wier relatie gestruikeld is na de geboorte van het tweede kind, zegt eufemistisch: ,,Ik zie wel heel erg veel obstakels voor een nieuwe relatie. Bovendien moet je daar, met het oog op je kinderen, uiterst voorzichtig mee omgaan.'' Ze wil echter ook niet de rest van haar leven alleen zijn. Gelukkig is ze onderwijzeres. ,,Ik zit wel goed met mijn beroep. Ik ken veel ouders en heb al wel eens sjans gehad op school, dus...''

Maar dan: hoe combineer je kinderen met een nieuwe partner? ,,Iemand die mijn zoon niet volledig zou accepteren in mijn leven maakt al geen kans'', zegt zoekende Sanne. ,,Een zeldzaam exemplaar, dus'', geeft ze toe. Sanne heeft vijf relaties achter de rug, waarvan drie samenwonend, en talloze affaires. Ze verkeert in kunstenaarskringen met, zoals ze zegt: ,,egocentrische mannen, zonder aarde onder de voeten: volkomen ongeschikt voor het gezinsleven''. Zij kreeg een kind en nu wil ze een betrouwbare vent. Maar die zijn inmiddels natuurlijk allemaal bezet.

Astrid, journaliste, had ook jarenlang de éne relatie na de andere, maar nooit een blijvertje. De overgang kwam eraan, het lichaam werd er niet mooier op... Totdat ze haar partnerkeuze eens nader onder de loep nam en zag dat ze altijd verliefd werd op emotioneel tamelijk onbereikbare mannen. Allemaal hopeloze verliefdheden. Totdat ze dacht: dan maar niet. ,,Als je de kramp loslaat van: ik wil per se een man, ben je een leukere vrouw.'' Inmiddels heeft ze al twee jaar een relatie met een man met wie ze nu gelukkig oud wil worden. Het kan dus wel.

Alleen kunnen zijn is dus de eerste opgave waar deze vrouwen voor staan. ,,Het is me nu eindelijk gelukt'', juicht de eeuwig met de liefde tobbende Tanja. ,,Ik ben alleen! Echt alleen! Helemaal onafhankelijk! Al ruim een jaar lang! Zonder dat ik me zielig, gebrekkig, behoeftig of onvolledig voel! ,,Maar'', voegt ze eraan toe, ,,ben ik nu gelukkig?''

Het onderzoeken van zichzelf en hun verlangen is wat al deze vrouwen moeten doen. En ondertussen overeind blijven. ,,Bewijzen dat je emotioneel onafhankelijk bent en bovendien je eigen belastingpapieren in kunt vullen en zelf die planken op kunt hangen, is natuurlijk ook een mooi doel in je leven. Ondertussen moet je je verslavingen overwinnen, waaronder de seksuele'', zegt Sanne.

Een aantal vriendinnen gooit het inmiddels over een andere boeg. ,,Ik wil lol!'', roept feestende Inge. ,,Ik ga voor de cocktail!'' Zij heeft haar vriendschappen met mannen verdeeld naar behoefte. Met de éen kan je lekker vrijen, met een ander kun je praten en de derde is juist leuk om met de kinderen mee op stap te nemen. Ze heeft geen vaste relatie, maar schuwt een flirt op het schoolplein niet, zelfs met gehuwde vaders. ,,Je neemt het goddelijke en je laat de sokken bij de echtgenote!'', roept ze. In de keuken heeft ze een erotisch plaatje opgehangen, ,,want juist in de keuken word je zo'n moederslons.'' Maar ook Inge kent de pijn van een reeds gehuwde geliefde, die ze niet kan krijgen. ,,Helemaal voor je eigen geluk zorgen'', is haar credo. En dat roept ook speurende Margje, die uitgebreid aan het daten is geslagen via internet. Zij is aan haar derde relatie bezig, die ze via het net opgeduikeld heeft en ze heeft er veel plezier in. ,,Ach, het is een toevoeging aan je leven'', roept ze. Het gaat om de pure lol van het spel.

Via een advertentie is Lidwien, mijn meest geleerde vriendin, hoogleraar, uitgebreid aan het daten geslagen: ,,Het zoeken van de liefde ben ik maar als een leuk project gaan beschouwen, het mag mislukken zoals wel meer projecten mislukken, maar dat is niet erg.'' Ze heeft een fantastische man gevonden, is tot over haar oren verliefd en beweert dat leuke mannen wel bestaan.

Kinderloze Annet spant de kroon. Ze is schrijfster. Een eenzaam bestaan, waarin ze vastliep, zoals ze zelf zegt. Ze besloot de liefde actief te zoeken: er moest eens gevreeën worden. Ze moest veel overwinnen, maar ze leerde het heft in eigen hand te nemen. Flirten, eropaf, risico's nemen, weerstand overwinnen. Momenteel heeft ze diverse losse relaties, die ze haar 'harem' noemt. En ze geniet er met volle teugen van. ,,Er zijn ontzettend veel leuke mannen'', zegt ze. ,,Vrouwen moeten alleen leren het heft in handen te nemen.'' Er is dus hoop.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden