Veelzijdig wonderland

Een teveel aan zon, strand en beleving deed de tweede editie van Down the Rabbit Hole bíjna verzanden in gemoedelijke gezapigheid. Bijna: want de muzikale kwaliteit bracht het kleine zusje van Lowlands toch nog drie dagen in vervoering.

Alice tuimelt in een konijnenhol en belandt in een heel vreemde wereld. Het absurdistische wonderland dat Lewis Carroll schiep is het perfecte thema voor een popfestival met zo'n avontuurlijke programmering als Down the Rabbit Hole. Zeker gezien alle onalledaagse dingen die er te beleven zijn.

Maar bestaat er ook zoiets als een teveel aan beleving op een popfestival? Het leek er dit weekend eventjes op, tijdens de tweede editie van het relatief kleinschalige festival in vakantiepark de Groene Heuvels nabij Beuningen. Vaak genoeg waren de drie grote tenten waarin de bands speelden slechts half gevuld, en niet door een tekort aan bezoekers.

Zeker is het aan muzikanten om het publiek de tent binnen te spelen, maar zon en waterkant vormden af en toe oneerlijke concurrentie. En halflege podia en matig geconcentreerd publiek hadden nu en dan hun weerslag op de concerten: zo kreeg de toch al niet al te charismatische zanger van de soepele r&b-band Rhye er niet bepaald extra motivatie door. De jonge, schuchtere gitaarheld Benjamin Booker kroop nog meer in zichzelf, tijdens zijn rauwe, harde bluesset. Ook de getergde singer/songwriter Damien Rice, die de eerste dag mocht afsluiten, moest geforceerd harde versies van zijn intieme luisterliedjes de Hotot-tent in slingeren om boven het gekwebbel uit te komen.

Maar: het kon zeker anders. Want muzikaal was het niveau afgelopen weekend hoog genoeg om de zonovergoten festivalbezoekers toch in beroering te krijgen. Vooral de zaterdag had een aantal prachtconcerten op het blokkenschema waar grotere popfestivals dan het 15.000 bezoekers tellende Down the Rabbit Hole blij mee zouden zijn.

Zo maakte bluesband Alabama Shakes indruk, vooral door frontvrouw Brittany Howard met haar onovertroffen strot als een luchtalarm. Een andere powervrouw was het kleurrijke stijlicoon Róisín Murphy. De electrodiscoclubkoningin koos niet voor de makkelijkste weg met veelal nummers van haar recente 'Hairless Toys'. Eigenzinnig als ze is, speelde ze níet Moloko's megahit 'Sing it Back', maar geschiftere bewerkingen van kleinere nummers van de band waarmee ze bekend werd.

In de categorie leuke, kleinere concerten overtuigde nieuwkomer Natalie Prass, met zwoele stem en sterke band die haar serieuze rockliedjes verfrissend genoeg niet al te serieus vertolkte. Ook goed was het Britse kwartet Glass Animals. Het hippe neo-r&b-bandje voegde live een hoop toe aan hun nieuwerwetse geluid, geholpen door een enthousiaste, opzwepende zanger.

Maar het meest opzwepende rockbeest van Beuningen was zonder enige twijfel Iggy Pop. De 68-jarige veteraan leek misschien een vreemde boeking op dit vooruitstrevende festival, maar de soepele Iggy toonde zich nog net zo'n wilde hond als in zijn jonge dagen.

De tent smulde ervan, die zaterdagavond, net als een dag eerder bij die andere legende. De eveneens 68-jarige Patti Smith vierde haar veertigjarige album 'Horses' met een integrale uitvoering ervan. De indrukwekkende zangeres verontschuldigde zich nog voor haar verkoudheid, maar die vurige rasp in haar stem liet haar nummers alleen maar harder binnenkomen bij het publiek dat gretig 'G-L-O-R-I-A' meebrulde.

Dat dit festival het kleine, alternatieve zusje van Lowlands is, was te zien aan een geïmporteerde Lowlandstraditie. Klassiek op de zondagochtend, waarbij de Duitse componist Max Richter met zijn strijkkwintet de net ontwaakte tent weer aan het dromen kreeg. Het zette een vette streep onder de veelzijdigheid van dit festival: jong, oud, nieuw, gevestigd, moeilijk, makkelijk, serieus, melig, beklemmend, uitgelaten, hard, zacht, akoestisch, elektronisch. Bovenal opwindend. En geen moment saai.

****

Beleving

Aan de rand van het water knutselt een drietal met bamboestokken, lege jerrycans, touw en rubberbanden. Verrassend genoeg blijft het gevaarte drijven: ternauwernood bereiken ze even later met peddels in de lucht een geïmproviseerd eilandje. Vlotbouwen was een succesnummer dit jaar op belevingsfestival Down the Rabbit Hole. Want je kunt natuurlijk naar een popfestival voor de muziek, in Beuningen was veel meer dan dat. Er was de obligate kapsalon, ook konden festivalgangers terecht voor metaalbewerken, yoga, een potje trefbal, keramiek beschilderen, een toren timmeren, groente telen, en een heuse cursus hoepeldansen.

Alice in Wonderland

Het festival dankt zijn naam aan het eerste hoofdstuk van 'Alice's Adventures in Wonderland' uit 1865. Het rijk aangeklede festivalterrein verwijst op meerdere plekken naar het absurdistische kinderboek: te beginnen met de toegangspoort. Bezoekers moeten onder een gigantische heg naar binnen: precies, het konijnenhol waar Alice in tuimelt. Boompjes, bloemen, en hekwerken bekleed met (echte) grasmatten vormen de tuin waar Alice in terechtkomt - met ergens in een haag een mysterieus deurtje verstopt. Konijnen zijn overal: de drie podia Hotot, Teddy Widder en Fuzzy Lop zijn vernoemd naar konijnenrassen. Door de gigantisch grote strandstoel wanen bezoekers zich een gekrompen Alice - net als in het boek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden