Veel smaakmakers, één Peter Sagan

Eindelijk grijpt de Slowaak eens niet naast de hoogste prijs, en iedereen gunt hem de wereldtitel

Samen met zijn helm en bril gooide Peter Sagan de teleurstelling van 2015 tussen het WK-publiek in Richmond. De Slowaakse supersprinter die acht maanden aan een stuk telkens op een paar centimeters naast de prijzen greep, maakte in één keer alles goed met een verdiende wereldtitel gisteren.

Het was Sagan gegund, getuige de vele schouderklopjes na afloop van het peloton. De Belg Tom Boonen, met een aanvallende Nederlandse ploeg een van de smaakmakers op het WK, wees met zijn vinger naar de Slowaak als teken dat Sagan dat huzarenstukje toch maar mooi even geflikt had.

Op de slotklim Libby Hill reed Sagan, die zich tot dan toe gedeisd had gehouden, met een enorme inspanning weg bij de favorieten. Niemand bleek het gat dat amper zes, zeven seconden bedroeg, te kunnen slechten. Niki Terpstra niet, Tom Dumoulin niet, Alejandro Valverde evenmin en ook de wereldkampioen van vorig jaar Michal Kwiatkowski niet. Murw gestreden na een opwindende finale rolde de hoofdrolspelers vlak achter de verrassende Sagan over de streep.

Een prestatie die in meerdere opzichten opmerkelijk was, aangezien Sagan maar twee knechten mee had, terwijl grote wielernaties als België, Spanje en Nederland met negen renners aan het WK begonnen. Wat deed die numerieke minderheid ertoe, lachte Sagen met pretogen. "Ik heb veel opgeofferd de laatste weken." De Slowaak stapte groggy en geblesseerd uit de Vuelta een paar weken geleden, aangereden door een motor van de organisatie. Daar had je zijn motivatie, vertelde Sagan.

Hij brak in de Ronde van Spanje een lans om het wielrennen nu een keer echt tegen het licht te houden. Ging het nog wel om de renners of eigenlijk om andere belangen, maakte Sagan zich boos. Gisteren kroop de geëngageerde 25-jarige coureur opnieuw op de barricaden. Hij vroeg aandacht voor het vluchtelingenprobleem in Europa. De wereld is stukken beter af als iedereen sport, klonk hij hoopvol.

In het Nederlandse kamp was de teleurstelling over de afloop merkbaar. Kopman Terpstra (13de) verkeek zich op de aanval van Sagan, gaf hij toe. Dumoulin baalde, maar had daarentegen wel een mooie teamprestatie gezien. "Ik ben trots op het collectief."

Het was Nederland dat bijna 200 kilometer lang het gewicht van de wedstrijd droeg, in de hoop dat de rest van de landen zijn tanden zou stukbijten. Robert Gesink, luxeknecht bij gelegenheid, loste Jos van Emden af die het peloton bijna 150 kilometer op sleeptouw had genomen. Na Gesink waagde Bauke Mollema zich aan een avontuur. Het leek de opmaat naar iets moois, maar de ploeg werd uiteindelijk in de wielen gereden door een uiterst gedreven Slowaak.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden