Veel onvolkomenheden in spel Oranje

MIAMI - Drie jaar is Guus Hiddink nu bondscoach. Op papier zijn de resultaten van Oranje onder leiding van de Achterhoeker niet slecht. Met Hiddink aan het roer trad het Nederlands elftal 27 keer aan voor een interland. Zestien keer werd gewonnen, vier keer gelijk gespeeld en zeven keer verloren. Er werden 55 goals gemaakt (tien door Dennis Bergkamp) en 18 geïncasseerd.

Na een zeer moeizaam begin in 1995 met nederlagen op een rij tegen Frankrijk, Portugal, Tsjechië en Wit-Rusland, werd in de daaropvolgende jaren alleen nog maar verloren van Duitsland en Engeland (1996) en van Turkije (1997). Voorts was er begin vorig jaar nog verlies tegen de Fransen, maar in het Parc des Princes zat toen Jan Rab als stand in voor de toen net geopereerde Hiddink op de bank.

Cijfermatig gaat het de bondscoach dus wel voor de wind. Qua voetbal is er nochtans weinig reden tot juichen. De afsluitende WK-kwalificatiewedstrijd tegen Turkije verliep eind 1997 belabberd. Dat duel in de Arena was net zo saai als de vertoning van zaterdag tegen de Amerikanen. Erg overtuigend was het in 1997 verder ook niet. De schietfeestjes tegen San Marino (4-0 en 6-0) hebben nooit waarde. En voorts was er dus verlies tegen Frankrijk, ophefmakend verlies tegen de Turken in Bursa, een positief resultaat in de Mandela-match tegen Zuid-Afrika (0-2) en als beste prestatie een duidelijke zege in Rotterdam op België (3-1).

Zelfs als het om een vriendschappelijke wedstrijd tegen een armoedig Amerikaans elftal gaat, zijn de Nederlandse internationals echter tevreden met de overwinning. Clarence Seedorf, de vooruitgeschoven middenvelder die op zijn geliefde centrale positie veel te weinig klaar maakte: “Over het veldspel kun je blijven discussiëren. Het is allemaal nog te verbeteren. Dat weten wij zelf als geen ander. Maar ik ben gewoon tevreden met het behaalde resultaat. We hebben gewonnen, twee maal gescoord en veel kansen gecreëerd.”

Guus Hiddink ('In Brussel heeft Clarence tegen België laten zien dat hij op deze positie goed kan spelen') keek toch iets kritischer dan zijn jonge international naar de flauwe interland. “Op de manier waarop we heben gewonnen kun je kritiek hebben. Er waren in balbezit veel onvolkomenheden. In de eerste helft was er geen diepgang, in de tweede helft hebben we wel gedomineerd en hadden we ook vaker moeten scoren.”

De bondscoach kan zich wel vinden in de doorsee-klacht van zijn spelers, dat de hitte zo midden in het seizoen zwaar is, het vochtigheidsgehalte slopend en de stroperige grasmat verre van ideaal. “In deze omstandigheden is het altijd moeilijk om niet in slordigheid te vervallen. Met deze temperaturen moet je ook zo zuinig mogelijk spelen. Door de hitte was er soms een gebrek aan concentratie. Er zijn fouten gemaakt die in wedstrijden op topniveau direct worden afgestraft. Het positiespel was niet slecht, maar in de eerste helft gebeurde er veel te weinig richting doel.”

Jaap Stam vindt dat dezer dagen 'behoorlijk pittig' wordt gewerkt. “Dit is echt geen vakantietripje. Het is vanuit de Nederlandse situatie een flinke omschakeling. In deze temperatuur is het moeilijk om er steeds weer vol in te kletsen.” De verdediger van PSV verloor bij een cruciaal moment Alexi Lalas even uit het oog bij een grote kopkans. “Maar op dat moment was Lalas eigenlijk mijn man niet.” De wissel in de rust met Winston Bogarde stond overigens los van het opstootje tussen Stam en Moore, de Amerikaan die een kopstoot plaatste en vervolgens door Stam secondenlang werd afgeklemd. Guus Hiddink onderhield zijn centrale verdediger in de rust al over diens onprofessionele reactie. “Maar ik ben om een andere reden, uit voorzorg, vervangen”, zei Stam. “Sinds de wedstrijd tegen Ajax heb ik last van een liesblessure.” De wissel met Bogarde leidde tot een unieke verdediging: drie linksbenige spelers - Frank de Boer, Winston Bogarde en Arthur Numan - en met Michael Reiziger nog slechts één rechtsbenige.

Voor Michael Mols kon het niet de wedstrijd van zijn leven worden. In zijn tweede interland stond hij alleen en kreeg hij nauwelijks een bespeelbare bal. “Bij FC Utrecht ben ik niet de diepste spits, dan is er altijd wel een speler bij mij in de buurt. Het ging nu wel beter dan bij mijn debuut in 1995 tegen Frankrijk, maar ik ben ook niet echt tevreden.” Guus Hiddink nam het op voor de nieuweling. “De passing op hem was slordig. Maar ik heb op de trainingen ook gemerkt dat Michael steeds een paar tandjes bij moet zetten. Hier blijkt dat het voor een speler van FC Utrecht niet eenvoudig is bij dit niveau aan te haken.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden