Veel magie op Vlieland

Into the Great Wide Open is anders dan andere muziekfestivals. Hier geen dronken jongeren, maar jonge ouders die hun kroost meenemen. Hier doen de artiesten 's avonds op het strand hun optreden nog eens dunnetjes over.

Het is één van de mooiste momenten op het festival: 's ochtends in alle vroegte op de fiets onderweg naar het festivalterrein. Tussen de duinen trekt de dauwnevel op, de zee staat hoog op het wad en paarden grazen in de wei.

Een ander definiërend moment van Into the Great Wide Open vindt de avond ervoor plaats. Op het strand. Rondom de kampvuren, waarin groepen mensen elkaar gemoedelijk flessen wijn doorgeven. De Amerikaan Kurt Vile, die eerder die dag zijn set afsloot met "see you at the beach!" wandelt met zijn akoestische gitaar rond. De kampvuurmuziek van het Noorse duo Kings of Convenience is hier 's avonds onmisbaar, en ook zij zijn op het strand gesignaleerd.

Into the Great Wide Open is anders dan andere muziekfestivals. En dat wil het ook zijn. Afgelopen weekend vond het voor de derde maal plaats op Vlieland. De vijfduizend beschikbare kaarten waren in december al binnen een dag uitverkocht. "We kunnen niet groter worden, en dat willen we ook niet. Dan zouden we het ergens anders moeten organiseren, maar het is dit eiland dat voor de speciale sfeer zorgt", zegt Ferry Roseboom, medeprogrammeur en een van de initiatiefnemers van Into the Great Wide Open. En die kleinschaligheid is nu net datgene dat dit festival op het Waddeneiland zo aantrekkelijk maakt.

Vooral voor jonge ouders, die nog wel een weekend willen genieten van de muziek maar hun kroost niet naar een massaal festival kunnen meenemen. Zoals Gerinke (30) en Antonie (32). In hun kinderwagen ligt Jonah (drie maanden) te kraaien van plezier, op zijn hoofd een grote gehoorbeschermer. "Op de website was geen foto te zien waar géén kinderwagen op stond, dus dit vonden we wel wat voor ons", lacht vader Antonie. Voor die kinderen is voldoende te doen. En naast de kinderprogrammering vermaakt de elfjarige Dani uit Amsterdam zich met haar nichtjes vooral met het rapen van bekertjes die voor muntjes kunnen worden ingewisseld. "Maar we vinden de liedjes ook leuk!" roepen ze in koor.

Lawaaierige dronken jongeren zijn er niet te vinden, wel zitten stelletjes met wijnkoelers en rosé aan picknicktafels. "We wilden iets neerzetten voor alle generaties muziekliefhebbers: oude punkers en hippies, ouders met hun kinderen", legt Roseboom uit. De kleinschaligheid betekent ook een kleiner budget. "Maar een grotere band zoals dEUS wilde zelf graag komen. En ze vragen er niet de hoofdprijs voor. We hebben de luxe dat we niet groter willen worden, maar er ligt wel een druk om muziekliefhebbers tevreden te stellen", zegt Roseboom. Hij wijst op de barbecue. "Die vis is vannacht gevangen. Heerlijk toch? Geen junkfood!"

Patat met friet is inderdaad niet te krijgen op het terrein, wel Javaanse bami met tofu en tempeh of wortelbietentaart. Verder kun je eten halen bij 'Sake & Sushi' of 'Hugo's Hete Ovenbrood'. Maar het is niet de variatie aan eten die het festival zo speciaal maakt. Bij het prachtig gelegen Naar Buiten-podium, midden in het bos lijkt de magie van het eiland door te werken op de bezoekers, maar ook op de muzikanten.

De Utrechtse Roosbeef bijvoorbeeld, die vrijdagmiddag met haar huilerige stem het publiek dicht op de huid zit. En in campingkantine De Bolder betovert de zangeres van het Vlaamse Intergalactic Lovers met melancholische bombast het publiek. Nog meer magie vindt het publiek vrijdagavond op het bospodium waar de Vlaamse band dEUS een bijzondere, want halfakoestische set speelt. De Gentenaren vullen de vraagtekens in het programmaboekje in - niet dat het verrassingsoptreden voor iemand in het publiek nog een verrassing is. "Morgen gaan we harder!", belooft zanger Tom Barman.

En hij houdt woord, het aanstekelijk energieke optreden dat de band de avond erna geeft, is één van de muzikale hoogtepunten van het weekend. Daarvoor hebben de publiekslievelingen van Kings of Convenience voor een vrolijke set gezorgd, met lieve zachte gitaarliedjes in een loom middagzonnetje. De magie van het eiland lijkt op de Deense Agnes Obel minder effect te hebben: misschien dat haar prachtige pianoliedjes in het bospodium beter tot hun recht waren gekomen.

Dat het bospodium zich ook prima leent voor de wat hardere muziek, laat de Utrechtse band GEM even later zien. De gedragen rocknummers worden met aanstekelijk enthousiasme gebracht, voortgestuwd door een van de betere drummers van het festival. Door het doldwaze optreden van de Catalaanse band La Pegatina die middag met een combinatie van salsa, funk en reggae gaan alle handen de lucht in. Daar heeft de Jeugd van Tegenwoordig meer moeite mee. Maar gelukkig heeft de band zelf ook door dat het publiek, dat voornamelijk uit dertigers bestaat, niet helemaal hun doelgroep is. Ze hebben het in elk geval naar hun zin, zoals rapper P. Fabergé laat weten: "Eindelijk staan we eens op een volwassen festival!"

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden