Veel humor op menukaart

'Meine Damen und Herren, ladies and gentlemen!' roept Terts Brinkhoff in de microfoon. Zijn luide stem galmt door de ruimte. Zoals het een echte circusdirecteur betaamt heeft hij een hengst beklommen en maakt enkele rondjes om zijn toeschouwers welkom te heten op de try-out van de tweede Winterparade, die morgenavond zijn première beleeft in de gashouder op het terrein van de Westergasfabriek in Amsterdam.

Tientallen toeschouwers verorberen onverstoord hun diner aan de houten tafels die voor de drie restaurant-tenten staan. Een vrolijk verlichte draaimolen, zo een die ook op de kermis te vinden is, draait op vol vermogen. In kleine tenten langs weerzijden van de gashouder maken de artiesten zich op voor hun voorstellingen. In het midden van de ruimte staat een hoge stellage waar barkeepers op de vragende oogjes die nog net boven de bar uitkomen, reageren met het aanreiken van bier en rode wijn.

Terwijl de paradegangers hun laatste hap naar binnen werken, wandelen de eerste acteurs en cabaretiers de 'arena' binnen. 'Komt dat zien! Hier moet u zijn!', roepen ze naar het publiek, terwijl ze lokkend met hun handen zwaaien. In een van de kleine tenten die buiten staan opgesteld, treedt het cabaretduo Droog Brood (Bas Hoeflaak en Peter van de Witte) op. De twee laten in tien minuten flarden uit hun cabaretvoorstelling 'Teer' zien. Een twintigtal mensen wacht in de tent tot het duo het toneel betreedt. Met een flinke dosis cynische humor, de zin 'Ja, zo is het leven' uit een carnavalslied, wat ballonnen, een vrouwelijke voice-over en een minimum aan tekst zetten zij een zeer amusante act neer. Binnen een mum van tijd zijn de tien minuten -de duur van alle voorstellingen- voorbij. Na enig aarzelen wat nu te doen, schuifelen de toeschouwers naar buiten, op weg naar de volgende performance.

In veel opzichten lijkt de Parade op een circus: er is een publiek, er zijn artiesten en het gezelschap reist door het land. Maar volgens Brinkhoff is er één groot verschil. ,,Bij een circus heeft iedereen in het publiek dezelfde ervaring. Bij de parade gaan de artiesten niet naar het publiek, maar komen de toeschouwers naar hén. Alle artiesten hebben hun eigen tentje, waar ze publiek naar toe moeten lokken. Bovendien zijn de voorstellingen speciaal voor dit evenement gemaakt, dus nog niet eerder vertoond.''

'Hertenliefde', gespeeld door Christine van Stralen en geregisseerd door Marjan Luif, is net begonnen. Snel schuiven nog een paar paradegangers geruisloos de tent binnen. Van Stralen, gekleed in zigeunerkleding, verhaalt over haar leven als dompteuse, terwijl ze liefkozend haar opgezette hert aait.

Buiten, in een van de vier tenten, wacht de 20-jarige auteur Rashid Novaire op 'zijn' toeschouwers. Als het tentdoek achter de laatste bezoeker sluit, begint Novaire voor te lezen uit zijn vorig jaar verschenen boek 'Reigers in Caïro'. Terwijl het publiek aan zijn lippen hangt, verhaalt hij over een Poolse vrouw die via een bemiddelingsbureau op zoek is naar een westerse man. Voor Novaire is de Parade dé plek bij uitstek om voor te lezen. ,,Het is heerlijk om een eigen toko te hebben, een plek waar ik mijn eigen gang kan gaan. Dat is normaal gesproken niet het geval.''

Hup, de kou uit en de gezellige warmte in de gashouder weer in, waar jazzy muziek de stemming onder het heen-en-weer-lopende publiek erin houdt. Erik de Vogel ('Goede Tijden, Slechte Tijden') en Marjan Mudder ('Baantjer') spelen een stel dat verschillende herinneringen heeft aan hun eerste ontmoeting. Zo liefdevol als de twee opkwamen, zo teleurgesteld en wantrouwend verlaten ze het toneel. Een scène, uit het leven gegrepen, die de acteurs vol overtuiging weten neer te zetten.

Buiten, in een andere tent, treedt het duo 'Hendrick-Jan de Stuntman' op. De twee mannen, in de rol van UN-force 'Peacemakers', weten het publiek aan de hand van videobeelden en hilarische humor tot de laatste minuut aan zich te binden.

Als de laatste ronde voorstellingen is afgelopen, komt er beweging op het Grote Podium. Blazers en zangeressen van het Buddy Bo'Horne Bounce Orchestra vullen de gashouder met funky muziek. Voor diegenen die het echt laat willen maken, is er na twaalven een afterparty in een van de kleine cafeetjes. Dineren, toneel en cabaret, muziek en drank: avondvullender kan bijna niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden