Vasthouden aan Turkije

De Europese Unie loopt het risico Turkije kwijt te raken. Dit zou voor beide gebieden een nadeel (kunnen) zijn.

Het Britse opinieblad The Economist waarschuwt deze week voor een verslechtering van de band van Turkije met de Europese Unie. De Britse ambassadeur Sir Peter Westmacott gaat zelfs nog verder: „Er wordt veel gepraat over de ramp later dit jaar die de onderhandelingen over de toetreding van Turkije tot een halt gaat brengen. Overdrijf ik? Het gevaar is reëel”.

Het blad speculeert over wie er als eerste van de onderhandelingstafel zou weglopen. Volgens sommige Turken is dit de EU, met landen als Frankrijk en Oostenrijk die duidelijk tegen aansluiting zijn. Anderen schatten in dat premier Erdogan ermee stopt, mede om stemmen te winnen in de verkiezingen in november. Turkije loopt dan het risico belangrijke investeerders te verliezen. Bovendien kan een militante oppositie die verdacht wordt van banden met islamitische terroristen makkelijker groeien. Bovenstaande speculaties geven volgens The Economist echter alleen maar aan hoe belangrijk het voor Turkije is om bij de EU te horen. „Het is de beste, en mogelijk de enige, garantie van Atatürks droom van een stevige pro-westerse democratie”, zo schrijft het blad. Het blad wijdt ook een artikel aan de memoires van ex-kanselier Schröder, evenals het Duitse weekblad Der Spiegel, dat er meer dan 25 pagina's over heeft (zie ook het nieuwskatern).

Het Duitse weekblad Die Zeit portretteert de Turkse schrijver Orhan Pamuk, die kritische uitspraken over zijn eigen land niet schuwt. Die Zeit beschrijft, evenals The Economist, de politieke spagaat waarin Turkije zich bevindt: een pro-westerse houding aan de ene kant en een oriëntalistisch, exotisch gevoel aan de andere.

Maar er is ook aandacht voor luchtiger zaken in de buitenlandse bladen deze week. Het Amerikaanse weekblad Time kondigt op de voorpagina al een groot artikel aan over de moeite die Frankrijk heeft om als wijnproducent mee te komen met landen als Chili, Australië en Zuid-Afrika. Wereldwijde competitie en overproductie schaden de Franse wijnmakers en ze moeten volgens het blad leren zich aan te passen voordat ze achterblijven. Grappig is China, dat Time ’een enorme teleurstelling voor de wijnmakers in de wereld’ noemt. De wijnverkoop in China stijgt, maar het stelt met een jaarlijkse consumptie van 0,3 liter per hoofd van de bevolking, een tiende van wat Japan drinkt, weinig voor. En de wijn die ze drinken, is voor negentig procent lokaal geproduceerd.

Maar gelukkig besteden de Chinezen en hun mede-Aziaten nog genoeg geld aan andere dingen. Weer terug naar The Economist, die beschrijft hoe de kooplust van de Aziaten die van de Amerikanen overstijgt. Ze lijken wel koopverslaafd, geld uitgevend aan allerlei producten, van mobiele telefoons tot kleding van bekende ontwerpers, blijkt uit het artikel. De groei van Azië heeft de globale economie beïnvloed, meestal ten goede. Vooral als het gaat om de grillen van de Amerikaanse economie. In het verleden bleken recessies in Amerika de hele wereld aan te tasten, maar wanneer dat nu gebeurt, draait de wereld gewoon door. Mede door Azië.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden