Vanessa Atkinson op de drempel van afscheid

rotterdam – Vanessa Atkinson, de beste squashspeelster die Nederland ooit had, heeft voor mei 2011 haar afscheid aangekondigd. In 1996, aan het begin van haar carrière, gaf ze een interview aan het toenmalige blad Squash World Magazine. Op het Dutch Open, dat deze week in Rotterdam gespeeld wordt, confronteerde Trouw de nu 34-jarige Atkinson met uitspraken van toen.

1996: „Als je naar mijn squashspel kijkt, zie je dat ik niet de meest getalenteerde speelster ben die er is. Maar ik ben wel sterker dan de meeste meisjes en ik heb doorzettingsvermogen.”

2010: „Daar kijk ik nu heel anders tegenaan. Ik win eerder dankzij mijn spel dan dankzij mijn fysiek. Ik ben slimmer geworden. Vroeger had ik de neiging te gaan rennen om uit de problemen te komen. Ik heb techniek en tactiek leren gebruiken. Dat ik doorzettingsvermogen en een goede mentaliteit heb, is wel gebleken. Dat zijn ook talenten.”

1996: „Ik vind het niet erg als ik na een wedstrijd, waarin ik alles heb gegeven en toch verlies, moet toegeven dat de ander beter is.”

2010: „Ik heb altijd veel last gehad van faalangst. Ik denk dat ik dat toen nog niet doorhad. Ik was te geëmotioneerd, te snel gefrustreerd. Toen ik me dat bewust werd, voelde het als een bevrijding. Maar het is een heel lang proces geweest voor ik doorkreeg dat ik er onnodig wedstrijden door verloor. Het raakte het mentale aspect. Ik ben in dat opzicht echt veranderd. Nu kan ik van een overwinning echt genieten. In het begin niet, dan stond ik bol van de spanning, strak van emotie. Om dat te verbergen, heb ik die uitspraak toen gedaan, maar het klopte niet.”

1996: „Vroeger was ik heel verlegen, nu ben ik vrij recht door zee geworden.”

2010: „Grappig als je zo jong bent en je hebt het over ’vroeger’. Ik heb mijn verlegenheid altijd goed kunnen verbergen. Het heeft jaren geduurd voor ik die verlegenheid kon overwinnen. Media-optredens ging ik steeds gemakkelijker vinden, maar in de omgang met anderen ben ik nog steeds redelijk op mezelf.”

1996: „Met dat rode haar van me moet ik als topsporter blij zijn. Het is een goed marketinginstrument.”

2010: „Haha. Er zit een kern van waarheid in. Een krant noemde me ’rode tijgerin’. Op toernooien zagen ze me als ’die rooie Engelse’. Terwijl ik Nederlandse ben. Wat dat betreft heeft die marketing niet gewerkt.”

1996: „Over vijf jaar wil ik bij de toptien van de wereld zitten.”

2010: „Dat is aardig gelukt. In 2001 kwam ik even in de toptien, in 2002 was het definitief. Toen heeft het nog jaren geduurd voor ik aan de echte top zat. Dat zoiets langzaam gaat, zie je bij veel vrouwen. Je top haal je rond je 28ste. Op die leeftijd werd ik wereldkampioen en stond ik eerste op de wereldranglijst (respectievelijk 2004 en 2005, red).

Ik kijk met een goed gevoel op mijn carrière terug. Nummer één van de wereld, 38 finales waarvan 22 gewonnen, wereldkampioen, in 2005 Europees kampioen en ook nog negen keer Nederlands kampioen. Ik was de laatste tijd wat gezakt op de ranking, maar sta nu weer op acht.

Ik denk dat het nu zo goed gaat omdat ik weet dat ik ga stoppen. Ik ben gearriveerd; ik hoef niks meer na te jagen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden